feiten    producties    medewerkers    personages    artikelen    prijzen    ereleden    kindertheater    contact   

voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012
                                                                                                      

Herinneringen aan De bevrijding van Milopnera (1995)

 

naar aanleiding van een aantal artikelen over het tienjarig jubileum van de groep in 2004

 

Het verhaal...

Andrea de Leeuw:

Mijn eerste script, gebaseerd op de strips van Flash Gordon met een vleugje Rocky Horror Show. Beschouw ik nog altijd als een van mijn favoriete stukken.

 

Trees Richards:

Het verhaal vond ik leuk en origineel. Er bestaan voor mijn idee niet veel sciencefictiontoneelstukken. Met name omdat de special effects een rol spelen en die zijn beter te doen op film. De keuze voor dit genre vond ik dus vrij ongebruikelijk en heel erg creatief. Ik vind dat we het toen ook goed hebben opgelost qua special effects.

 

Het script/de tekst...

Andrea de Leeuw:

Daar ben ik niet ontevreden over. Als ik erop terugkijk, merk ik dat ik later (vanaf Vlucht naar de Aarde) met meer ‘lef’ ben gaan schrijven. Helaas is de tekst een eigen leven gaan leiden. Uiteindelijk was er naast mij nog maar één persoon die zich letterlijk aan de tekst hield. Ik ben daar toen niet streng genoeg in geweest. Nu weet ik wel beter.

 

Trees Richards:

De tekst vond ik om eerlijk te zijn niet zo heel bijzonder. Ik heb juist wat dat betreft het gevoel dat je in je volgende stukken heel erg gegroeid bent. Bij stukken hierna had je minder 'onbelangrijke' tekst.

 

Je rol...

Andrea de Leeuw:

Ik maak het mezelf nooit zo moeilijk omdat ik al genoeg aan mijn hoofd heb op zo’n repetitie. Uitdagingen zijn aan mij niet zo besteed. Koningin Doris leek me ook erg leuk om te spelen, maar ik weet dat ik zo’n uitgesproken type nooit recht zal kunnen aandoen. Daarvoor heb ik te weinig energie op het toneel, mijn energie raak ik kwijt in alles eromheen. Dat zou zonde zijn van zo’n rol. Mede daarom heb ik toch voor Yvette gekozen, maar daar heb ik nooit spijt van gehad. Bovendien was Anita Scheltema geknipt voor Koningin Doris, dat had ik nooit zo gekund als zij.

 

Trees Richards:

De rol van Cassiopeia vond ik heel erg leuk en was me ook best wel op het lijf geschreven. Het is leuk om iemand te spelen die zo 'bevlogen' is. Een echte vrijheidsstrijdster.

 

De repetities...

Andrea de Leeuw:

Chaotisch, het ging nooit zoals ik het wilde. Het stuk ging een eigen leven leiden. Kwam ook doordat ik in het begin alles zelf wou doen: de leiding, de regie, een rol spelen en het was mijn script. Ik had nauwelijks overzicht. Spelers wilden zich met alles bemoeien; het ontglipte me bijna. En ik was veel te aardig. Beginnersfout, helaas.

 

Trees Richards:

De repetities bij jou thuis leken destijds minder vlot te verlopen dan toen we gingen repeteren in het Buurthuis de Pijp. Toch vond ik het ook wel weer wat hebben om bij jou thuis te repeteren. Het had iets gezelligs.

 

De spelers...

Andrea de Leeuw:

Heel veel wisselingen, vandaar dat Paul Bierman bedacht ons "Los Zand" te noemen. "Losse Componenten" was ook een idee van iemand, maar Los Zand vond ik pakkender.

Anyway, in januari waren we de toenmalige hoofdrolspeler kwijt en in februari zouden we het opvoeren. De voorstelling is toen uitgesteld en ik heb het stuk moeten omschrijven omdat ik geen vervanger kon vinden. Sophie wilde dolgraag meedoen, daarom heb ik de rol van Boris vervangen voor de dochter van Koning Balder en Koningin Doris, waarvoor Sophie overigens geknipt was. Boris kreeg toen de hoofdrol. Dat was een hele omschakeling, op zijn zachtst gezegd. Niet iedereen was het hiermee eens. Maar erg veel keus had ik niet. Mannelijke spelers zijn nou eenmaal verschrikkelijk moeilijk te vinden.

Anita en Erica hebben na ongeveer een maand van rol gewisseld. Dat was een goede zet!

 

Trees Richards:

Ik vond de groep die we hadden heel erg leuk. Om Yoeri als tegenspeler te hebben en Anita als de koningin en Paul met name vond ik erg leuk.

 

De sfeer...

Andrea de Leeuw:

Ondanks veel spanningen een leuke groep. Een vrolijke sfeer, maar veel te veel chaos.

 

Trees Richards:

De sfeer was over het algemeen goed. Soms kwam de stress wat naar boven, maar voor de rest was het eigenlijk altijd erg leuk.

 

De regie...

Andrea de Leeuw:

Ik was blij dat Raoul me wilde helpen. Hij heeft het goed gedaan, maar het was moeilijk voor hem grip te krijgen op een groep die maanden zonder regisseur had gewerkt. Ik had zelfs het idee dat er enkele mensen waren die het maar niets vonden, voelden zich in hun vrijheid op het toneel en in de groep aangetast, maar over het algemeen waren ze heel blij met hem.

 

Trees Richards:

Was een beetje turbulent en een tijd lang niet duidelijk wie die taak op zich zou nemen, herinner ik me. Raoul heeft dat toen uiteindelijk goed gedaan.

 

De acteerprestaties...

Andrea de Leeuw:

Bijna iedereen was goed.

 

Trees Richards:

De acteerprestaties vond ik best goed. Het was geen makkelijk stuk om te spelen, vond ik, vanwege het genre. Toch hebben we het voor elkaar gekregen dat het een leuke productie werd.

 

De try-out op 1e Montessorischool De Wielewaal...

Andrea de Leeuw:

Erg leuk. Na afloop wilden de kinderen onze handtekeningen, we wisten niet wat we meemaakten. Boris en Paul waren de helden. Ik ben erg blij dat Carla Suring (destijds directrice van De Wielewaal) mij die kans heeft gegeven.

 

Trees Richards:

Erg leuk en leerzaam. Kinderen zijn een heel kritisch publiek en steken hun mening niet onder stoelen of banken. Ze zijn ALTIJD eerlijk. Te pas en…te onpas. Ik herinner me nog dat het improvisatietalent van Boris me die keer erg dwars zat.

 

De voorstellingen in het Muiderpoorttheater...

Andrea de Leeuw:

Uiteindelijk niet zoals ik het bedoeld heb. Kwam met name doordat een speler constant de paljas uithing op het toneel, je kon alles van hem verwachten. Net een one man show. Alles in de soep gooien zodat anderen onzeker werden en hij kon schitteren. Voor de medespelers heel vervelend, maar het publiek vond het geweldig en heeft ontzettend gelachen. Het theater was erg prettig, ik bewaar zeer goede herinneringen aan de toenmalige programmeur en technici. Helaas kwam er het jaar daarna een nieuwe programmeur die geen onbekende amateurs wilde.

 

Trees Richards:

Waren natuurlijk ook erg leuk! We waren ook voor deze voorstellingen best nerveus. We hadden er natuurlijk wel een heel ander gevoel bij dan bij de Montessorischool. Bij beiden waren we om verschillende redenen nerveus.

 

Achter de schermen...

Andrea de Leeuw:

Veel spanningen, maar ook leuke momenten.

 

Trees Richards:

Was er wel veel stress, maar op zich bleef de sfeer wel goed. Yoeri was altijd erg nerveus met name, herinner ik me.

 

De kostuums...

Andrea de Leeuw:

Konden veel beter. Maar ik was al blij dat sommigen überhaupt bereid waren iets anders aan te trekken dan hun gewone kleren. Paul en Sophie hadden de mooiste kostuums. Dingen als “ik trek geen jurk aan” accepteer ik niet meer.

 

Trees Richards:

Waren minimaal, maar goed. Je hebt ook niet altijd veel nodig. Het was wel toepasselijk.

 

De grime...

Andrea de Leeuw:

Ik ben nog steeds erg trots dat we via-via een professionele grimeur konden krijgen die voor het luttele bedrag van ƒ 100,00 ons wilde grimeren. Hij wilde graag zoveel mogelijk ervaring opdoen terwijl hij al aan megaproducties had meegewerkt. Xander Forterie was een heel vriendelijke, bescheiden jongen en hij heeft ons prachtig opgemaakt.

 

Trees Richards:

Hebben we naar mijn idee best nog veel aan gedaan met behulp van die ene jongen (ben even z’n naam kwijt). Dat deed hij erg goed.

 

Zang & dans...

Andrea de Leeuw:

Afwisselend om erin te hebben. Het slavinnendansje was erg leuk.

 

Trees Richards:

Daar heb ik me zelf toen nog mee beziggehouden en dat vond ik erg leuk om te doen. Ik ben alleen natuurlijk geen professional. Mijn zang was van een aardig niveau en de dans die ik creëerde, zette wel een Oosters sfeertje neer.

 

Muziek & geluid....

Andrea de Leeuw:

Ben ik tevreden over.

 

Trees Richards:

Hebben we toen samen nog aan zitten werken, weet ik nog. Dat was echt geweldig. Killer Queen en zo. Flash Gordon was leuk om naar te kijken.

 

De reünie (het etentje na afloop)...

Andrea de Leeuw:

We zijn twee keer uiteten geweest; de eerste keer na de try-out en de laatste keer na de voorstellingen in het Muiderpoorttheater. Beide keren waren niet alle groepsleden aanwezig.

 

Trees Richards:

Was gezellig. Ik voelde echter wel meteen dat de groep niet echt contact zou houden op de lange duur.

 

Details/herinneringen...

Andrea de Leeuw:

Zal altijd speciaal blijven omdat het mijn eerste theaterproductie was.

 

Trees Richards:

Ik herinner me vooral nog dat ik het erg naar m’n zin heb gehad. Het was leuk om te doen. De teksten leren, het repeteren. Dat was allemaal heel leerzaam. Vooral omdat ik nog geen echte toneelervaring had. Verder herinner ik me nog dat ik m’n stem echt HELEMAAL kwijt was op een gegeven moment.