feiten    producties    medewerkers    personages    artikelen    prijzen    ereleden    kindertheater    contact   

voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012
                                                                                                      

Herinneringen aan Detective Walters en de wraak van de heks Moira (1996)

naar aanleiding van een aantal artikelen over het tienjarig jubileum van de groep in 2004

Het verhaal...

Yolanda Arendsen:

Het verhaal was heel leuk. Er zaten hele komische stukjes in. Vooral de scène met de rat die later is toegevoegd.

Quinten Heller:

Het verhaal was bijzonder geslaagd, het deed me een beetje aan The singing detective denken. Een klassiek detectiveverhaal dus, echt heel leuk.

Andrea de Leeuw:

Dit vind ik mijn minste stuk. Ik heb het vrij snel in elkaar geflanst. Zou ik nu veel zorgvuldiger doen, maar na Milopnera riepen de spelers uit die groep: ”Schrijf maar gauw een nieuw stuk, we doen weer mee” (laatste is niet gebeurd; om verschillende redenen heeft niet een uit die groep meegedaan). Ik had er helemaal geen rekening mee gehouden dat ik ermee door zou gaan, maar ik wilde dat wel graag en daarvan heb ik nooit spijt gehad. Maar van het stuk ben ik persoonlijk niet zo weg. Anderen vonden het erg leuk en humoristisch. Gelukkig maar.

Het script/de tekst...

Quinten Heller:

De tekst sloot perfect aan bij de sfeer van het stuk, zeer spitse dialogen.

Je rol...

Yolanda Arendsen:

Mijn rol vond ik heel leuk, ik mocht lekker tekeer gaan.

Quinten Heller:

Geen van de stukken waaraan ik meegedaan heb, kende eigenlijk een ‘echte’ hoofdrol, maar mijn rol in dit stuk heb ik wel als zodanig ervaren. Leuk om zo in het voetlicht te staan!

Andrea de Leeuw:

Tania vond ik leuk om te spelen. Een lief meisje dat brutaal kan zijn als het moet. Die brutale stukjes vond ik wel moeilijk in het begin, maar het werd steeds leuker.

De repetities...

Yolanda Arendsen:

De repetities waren rommelig, we begonnen incompleet en later zijn er spelers gewisseld.

Quinten Heller:

Gek genoeg heb ik de repetities niet als bijzonder inspirerend ervaren, met name omdat er echt ‘groepjes’ binnen de groep waren. Deze groep was het meeste ‘Los Zand’ als het ware.

Andrea de Leeuw:

Verliepen redelijk. Helaas waren niet alle spelers even gemotiveerd om op tijd te komen. We hadden uiteindelijk maar twee uur repetitietijd per week en die werden niet eens volledig gebruikt. Er gaat sowieso minstens een kwartier af aan pauze en er werd veel gedold tussendoor. Moet kunnen, maar af en toe was het net een speeltuin. Werd er niet meer serieus gerepeteerd. Quinten Heller noemde dat non-repetities. De teksten werden ook niet door iedereen even goed geleerd en er werden erg veel vrije interpretaties gegeven. Daar was ik nog niet streng genoeg in.

Ilse Weinholt:

Dit was het eerste stuk waarin ik meespeelde. Ik had vaker op toneel gestaan hoor, maar dit was toch anders, want ik kende eigenlijk niemand die meedeed. Toen de repetities begonnen wel, maar de vriendin die meedeed, stopte ermee en haar plaats werd door een ander ingevuld.

De spelers...

Quinten Heller:

Eigenlijk kwam iedereen op de voorstelling heel goed uit de verf. Een optimale prestatie!

Andrea de Leeuw:

Ik vond het niet echt één groep.

Ilse Weinholt:

Ik heb heel veel lol gehad tijdens de repetities van dit stuk. Het was lachen met de groep.

De sfeer...

Yolanda Arendsen:

De sfeer was ook rommelig, de aandacht was snel afgeleid.

Quinten Heller:

Op zich niets mis mee, maar het was weinig hecht.

Andrea de Leeuw:

De helft was serieus bezig, de andere helft veel minder. Ze voerden een traditie in: na afloop naar de kroeg gaan. Ik had altijd het idee dat het voor sommigen meer om het naar de kroeg gaan te doen was dan om het toneelspelen.

De regie...

Quinten Heller:

Prima regie, die van zoveel verschillende karakters een eenheid wist te maken, echt coachend leiderschap.

Andrea de Leeuw:

Was goed, maar er was er iemand die hem te stil vond. Diegene bood mij zelfs een andere regisseur aan. Bespottelijk, als je onvoorbereid op de repetities komt en je weigert je tekst te leren, hoe kan je dan verwachten dat je goed geregisseerd wordt. Gelukkig was niet iedereen zo.

De acteerprestaties...

Yolanda Arendsen:

Iedereen was goed, het was een gelijk niveau.

Andrea de Leeuw:

Waren goed. Iedereen vond zijn/haar rol leuk om te spelen.

De try-out op 1e Montessorischool De Wielewaal...

Yolanda Arendsen:

Was heel leuk en zeer geslaagd.

Quinten Heller:

In één woord geweldig. Het stuk leent zich er perfect voor en de kids kwamen zelfs om handtekeningen. Heel erg leuk om mee te maken.

Andrea de Leeuw:

Was leuk. De jongens vonden Quinten met zijn pistool heel stoer. Voor Iris de Swart waren ze een beetje bang. Zij had haar rol van heks overtuigend gespeeld, een jongen riep naar haar: “Heks, je moet op de brandstapel.” Iris vond dit niet zo leuk om te horen, maar mijns inziens was het een compliment over haar spel.

Ilse Weinholt:

De try-out was eigenlijk wel de leukste die we hebben gehad. We speelden in de zaal waar we gerepeteerd hadden, dus op bekend terrein en er waren veel kinderen die kwamen kijken. Ze vonden het heel erg leuk en gingen erg mee in het stuk; lachen en roepen zo van Pas op! Achter je. Dat gaf het iets extras, want je moest zelf natuurlijk gewoon doorspelen.

De voorstellingen in het PleinTheater...

Yolanda Arendsen:

De eerste dag waren er wat onzekerheden. De tweede dag was een stuk sterker.

Quinten Heller:

Zoals al gezegd, het PleinTheater is een fijn theater. Een leuke zaal met de goede afmetingen.

Andrea de Leeuw:

Gingen goed. Ik was zeer tevreden. De sfeer in de groep was ontzettend goed die avonden, vooral als je het met sommige (non-) repetities vergelijkt.

Ilse Weinholt:

De voorstellingen waren in het PleinTheater. Later nog eens in het artiestengastenboek gekeken en we stonden er nog in! Knus theater.

Achter de schermen...

Quinten Heller:

Perfect geregeld, mooie decors ook (en het is leuk iets in te trappen).

Andrea de Leeuw:

Het was gezellig.

De kostuums...

Andrea de Leeuw:

Er was één speler die in zijn eigen kloffie kwam. Op zich kon het wel in de rol, maar hij bleef daardoor erg zichzelf. Maar hij deed het leuk. Verder was iedereen mooi gekleed. De meisjes hadden allemaal een eigen kleurstijl: Iris zwart, Ilse wit, Yolanda blauw en ik roze/lila.

De grime...

Quinten Heller:

De eerste en enige keer dat ik niet goed heb ‘afgeschminkt’ en daar kreeg ik dus spijt van, want die schmink gaat er alleen (goed) af met een speciale afschmink...

Andrea de Leeuw:

De zus van Iris, Marin, deed het. Kon ze erg goed en ze was erg kalm en prettig.

Zang & dans...

Yolanda Arendsen:

Het zingen was heel erg moeilijk en eng. Ik was nerveuzer in de scènes vóór het zingen dan toen ik eenmaal gezongen had.

Quinten Heller:

Ik moest zowel zingen als een dansje doen en dat in mijn eerste stuk, best wel eng. Uiteindelijk is het dan toch gelukt en dat gaf veel voldoening.

Andrea de Leeuw:

Vooral zang, erg leuk. Mijn duet met Yolanda, Blues in the night. Een duet met Quinten dat erg vertederend werkte op het publiek. En de solo van Wim met Ilse, Frank en ik als achtergrondkoor. Dat was het leukste.

Muziek & geluid...

Yolanda Arendsen:

Stemmig.

Quinten Heller:

Zeer passend bij het geheel.

Andrea de Leeuw:

We hadden hele mooie muziek van Michael Nyman tijdens de changementen. Bijna iedereen uit het publiek had het erover na afloop.

De reünie (het etentje na afloop)...

Yolanda Arendsen:

Was minder leuk dan ik had verwacht. We hadden datgene waar we met z’n allen naartoe leefden, gehad.

Andrea de Leeuw:

We hadden dit keer ook twee etentjes; een na de try-out en een na de voorstellingen.

Details/herinneringen...

Quinten Heller:

Ik moest een pistool afschieten met ‘losse flodders’. Dat knalde behoorlijk en resulteerde in een scherpe kruitlucht. Zo zelfs dat ik tijdens de voorstelling er een beetje van schrok en een oudere mevrouw op de eerste rij ook, zij riep zoiets als ‘hemeltje’. Daar moest ik weer bijna heel hard om lachen…