feiten producties medewerkers personages artikelen prijzen ereleden kindertheater contact
voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012
|
feiten producties medewerkers personages artikelen prijzen ereleden kindertheater contact
voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012 |
|
|
Herinneringen aan Winston (1998)
naar aanleiding van een aantal artikelen over het tienjarig jubileum van de groep in 2004
Het verhaal... Yolanda Arendsen: Ik vond het een gewaagd en spannend verhaal.
Quinten Heller: Zoals alle stukken was het verhaal leuk en spitsvondig en stond voor mij het dichtst bij de realiteit. Ik vond het stuk wel ‘lang’.
Andrea de Leeuw: Om eerlijk te zijn, heb ik het verhaal niet zelf verzonnen. Op de middelbare school speelden we een dubbelvoorstelling en een daarvan was dit verhaal. De docent die ons regisseerde, wilde het liefst een stuk dat uit improvisaties was ontstaan. Maar dat was juist een minpunt. Daardoor kwam het niet uit de verf. Ik vond dat zo’n goed verhaal een beter scenario verdiende en zodoende ben ik het gaan schrijven. Alleen de rol van Balhazar Fransz heb ik erbij verzonnen. Ik ben er zeer tevreden over.
Michel de Leeuw: Leuk stuk met een leuk verhaal. Als ik het niet leuk zou vinden, zou ik het niet doen.
Het script/de tekst... Yolanda Arendsen: Hele goede dialogen zaten erin. Goed uitgewerkt.
Quinten Heller: Tekstueel zat het goed in elkaar met leuke dialogen, maar ook de scènes vond ik aan de lange kant.
Andrea de Leeuw: Geweldig, veel pit erin.
Michel de Leeuw: Goede spreektaal. Je kan er wat mee.
Je rol... Yolanda Arendsen: Mijn rol voelde alsof hij op mijn lijf geschreven was terwijl ik helemaal niet zo ben. Ik kon er heel veel in kwijt. Zo’n krachtige vrouw is altijd heel leuk om te spelen.
Quinten Heller: Ik kon me goed vinden in mijn rol als rechercheur (maar dat zegt wellicht meer over mijn aspiratieniveau), maar wie weet hoe dat is overgekomen?
Andrea de Leeuw: Isolde vond ik een mooie rol om te spelen. Ik heb ervan genoten.
Michel de Leeuw: Leuke rol en vooral leuk dat het heel anders was dan mijn vorige rol. Ik vind het leuk steeds iets anders te spelen. Een nieuwe uitdaging.
De repetities... Yolanda Arendsen: Een voorbeeldgroep. Iedereen was toegewijd en geduldig. Mensen lieten elkaar uitspelen en gaven af en toe opbouwende kritieken. Zo zou elke groep moeten zijn.
Quinten Heller: Vrij veel non-repetities en ik ergerde me wel eens aan het matige Nederlands (met accent) van mijn tegenspeler (die daar wegens kort verblijf in ons land niets aan kon doen natuurlijk).
Andrea de Leeuw: Fantastisch! Hier werd keihard gewerkt. Iedereen ging ervoor. De drie uren repetitie per week werden nuttig besteed. De pauze was op zo’n avond echt nodig en verdiend.
Michel de Leeuw: De meest professionele groep die we gehad hebben. De mensen kwamen echt alleen voor het toneelgebeuren. Nog nooit een groep meegemaakt die de tekst zo snel beheerste.
De spelers... Quinten Heller: Wel een groep met aparte karakters, ik herinner me ook wel wat wisselingen….??
Andrea de Leeuw: Allemaal fantastisch. En veel begrip voor situaties. Een leuke ploeg.
De sfeer... Yolanda Arendsen: De sfeer was heel goed.
Quinten Heller: Prima, geen klagen. Gezellig.
Andrea de Leeuw: Geweldig. Heel gezellig. Een hele hechte groep. Iedereen was heel serieus bezig met het stuk en tussendoor hadden we veel lol. Iedereen accepteerde elkaar en ging prettig met elkaar om. Er waren wel eens spanningen, maar die stelden niet veel voor. Zolang de repetitie duurde, was het een voor allen, allen voor een. Buiten toneel om was er geen behoefte aan elkaar beter te leren kennen. Voor sommigen wel, maar dit verwaterde.
Michel de Leeuw: Over het geheel gezien was de sfeer leuk. Er waren soms wat spanningen.
De regie... Yolanda Arendsen: Goed.
Andrea de Leeuw: Rita begon vol enthousiasme, maar wegens ziekte was zij helaas voor een paar maanden uit roulatie. Gelukkig heeft Yoeri het van haar over willen nemen. Hij was vooral een goede coach, wist iedereen enthousiast te maken, leerde ze hun grenzen over te gaan en kon leuk voordoen. Rita had meer overzicht over de scènes en kon de spelers leren zelfstandig op het podium te staan. Was een goede combinatie.
Michel de Leeuw: De regie is door omstandigheden door twee regisseurs gedaan. De groep had hier totaal geen problemen mee. Beide regisseurs vulden elkaar perfect aan.
De acteerprestaties... Yolanda Arendsen: Ik vond het hele goede acteerprestaties. Iedereen heeft het allerbeste uit zichzelf gehaald. Iedereen ging er voor de volle 100% voor.
Quinten Heller: Gezien de totale groep is er wel het maximale uitgehaald wat erin zat, maar net als bij de andere stukken en dit zeg ik met name over mezelf, het blijft amateurtoneel.
Andrea de Leeuw: Uitmuntend. Iedereen ging ervoor.
Michel de Leeuw: Goed tot zeer goed. De voorstellingen in het PleinTheater:Yolanda Arendsen:
Quinten Heller: Het PleinTheater vind ik een fijn theater, prima geregeld dus.
Andrea de Leeuw: Zelden zo goed gegaan. We hadden er zó hard aan gewerkt, dat het gewoon niet fout KON gaan. De eerste voorstelling ging zó goed, dat alle spelers de dag erna heel gelaten waren. We waren ervan overtuigd dat we dit niveau niet nog een keer konden bereiken. Gelukkig heeft Yoeri ons opgepept. Hij zei: “De voorstelling van gisterenavond is voorbij en komt niet meer terug. We gaan een andere voorstelling geven.” We hadden er weer vertrouwen in en gingen er weer helemaal voor de tweede avond.
Michel de Leeuw:
De voorstellingen op het Montessori Lyceum Amsterdam:Yolanda Arendsen:
Quinten Heller:
Andrea de Leeuw: Ik wilde al vanaf het begin van Los Zand hier optreden, maar dit mocht nooit. Gelukkig heb ik de juiste persoon uiteindelijk benaderd. Het was weer eens wat anders, erg leuk.
Michel de Leeuw:
Achter de schermen...Quinten Heller:
Andrea de Leeuw: Heel prettig. Iedereen hielp elkaar waar hij/zij kon.
De kostuums... Yolanda Arendsen: Goed gekozen, passende kostuums bij iedere persoonlijkheid.
Andrea de Leeuw: Bij zo’n “gewoon” stuk (geen sprookje) zijn mensen snel geneigd in hun dagelijkse kleren het podium op te gaan. Uiteindelijk had iedereen iets leuks/geschikts aan. Yolanda had een prachtige bordeauxrode jurk. Rob als pooier een hele foute combinatie: een grasgroen overhemd, een glimmend grijs jasje, een knalroze stropdas, een zegelring, een gouden horloge…geweldig!
De grime... Yolanda Arendsen: Mooi gedaan, geeft toch iets extras.
Andrea de Leeuw: Caroline Meijer hielp ons en dat was heel fijn.
Zang & dans... Yolanda Arendsen: Alles vulde het stuk goed aan.
Andrea de Leeuw: Ik zong een van mijn lievelingsliedjes, Blue velvet. Alex kon dansen als de beste en Bonnie was een perfecte danspartner voor hem. Aan het eind zongen Bonnie en ik Into each life some rain must fall. En alle andere spelers deden om de beurt een zinnetje. Dat was erg leuk.
Muziek/geluid... Yolanda Arendsen:
Quinten Heller: Het blijft knap hoe bij ieder stuk de muziek zo goed aansluit bij de tekst. Qua kwaliteit kwam het ook goed uit de verf.
Andrea de Leeuw: Ik had voor het dansje van Alex en Bonnie oorspronkelijk Perfect day van Lou Reed uitgezocht. Dat vond ik perfect passen bij de situatie. Helaas bracht Lou Reed met various artists net de nieuwe versie op de markt en kwam ermee in de Top 40. Toen besloot ik het te wijzigen. Geen slecht alternatief hoor, Makin’love. Maar ik had liever Perfect day gehad. De reünie (het etentje na afloop)...Yolanda Arendsen:
Quinten Heller:
Andrea de Leeuw: Het viel tegen doordat de saamhorigheid verdwenen was. De dag ervoor hadden we onze extra voorstelling op het Montessori Lyceum gegeven. Op zo’n moment merk je hoe beperkt je elkaar kent. We zijn daarna nog naar de kroeg gegaan en zijn daar nog een paar uur blijven hangen. Maar het was niet meer zoals op de repetities of in het theater.
Details/herinneringen... Yolanda Arendsen: De overdonderende acteerkracht van mijn tegenspeler. Daar was ik erg van onder de indruk.
Andrea de Leeuw: Een van de leukste en beste groepen.
Michel de Leeuw:
|