feiten    producties    medewerkers    personages    artikelen    prijzen    ereleden    kindertheater    contact   

voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012
                                                                                                      

Herinneringen aan De bevrijding van Milopnera (2000)

 

naar aanleiding van een aantal artikelen over het tienjarig jubileum van de groep in 2004

 

Het verhaal...

Andrea de Leeuw:

Zoals ik al over de versie uit 1995 zei, is dit een van mijn favoriete stukken. Vooral voor kinderen erg leuk. Ik had Los Zand ingeschreven voor het Vijfde Gouden Vlinder Festival en Milopnera leek me zeer geschikt. Ook wilde ik het stuk een nieuwe kans geven, want de versie uit 1995 was nou niet bepaald zoals ik het bedoeld heb.

 

Het script/de tekst...

Anna Leeflang:

De tekst was goed te doen wat onthouden en uitspreken betreft, ik vond het zeker een hele uitdaging om veel tekst uit mijn hoofd te gaan leren, maar dat ging verbazingwekkend snel, waarschijnlijk ook omdat de tekst leuk was en goed op elkaar aansloot.

 

Andrea de Leeuw:

Hier en daar een beetje aangepast en bijgeschreven, maar niet heel veel. De tekst is prima.

 

Michel de Leeuw:

Goede spreektaal. Je kan er wat mee.

 

Je rol...

Anna Leeflang:

Ik speelde de pittige en nuchtige vrouw die veel bij heeft gedragen aan de daadwerkelijke bevrijding van Milopnera. Ik kreeg de kans om veel tegen mensen in te gaan en erg luidkeels mij te laten horen, waardoor het een heftige rol was, maar echt iets voor mij!

 

Andrea de Leeuw:

Ik vond het leuk nogmaals Yvette te spelen, maar het was wel wennen om allemaal andere tegenspelers te hebben. Er zat vijf jaar tussen de twee stukken en ik was nog steeds aan de intonaties van de spelers van 1995 gewend.

 

Michel de Leeuw:

Dit vond ik mijn moeilijkste rol tot nu toe. Maar het was wel een leuke uitdaging.

 

De repetities...

Anna Leeflang:

Tijdens de repetities hebben we allemaal erg hard gewerkt en gedetailleerd de tekst doorgenomen, maar was het vooral gezellig!

 

Andrea de Leeuw:

Gingen goed. Helaas was er vaak iemand afwezig, vooral iemand met een grote rol. Vanaf dit stuk heb ik besloten zo vaak mogelijk proberen een invaller te regelen voor zo’n avond, want je bent ontzettend onthand als er iemand niet is.

 

Michel de Leeuw:

Van deze groep was het jammer dat hij zo in tweeën was gesplitst. De “jonkies” trokken met elkaar op en de “oudjes”. Eentje (de jongste) hoorde nergens echt bij en hing er een beetje tussenin. Pas op de generale repetitie werd het pas echt één groep. De repetities gingen op zich goed, maar er was geen chemie. Die kwam pas op het eind. Maar toen WAS die chemie er ook!

 

De spelers...

Anna Leeflang:

De groep was vanaf het meteen erg gezellig en gevarieerd....ook kon iedereen goed overweg met zijn rol en vond ik het snel goed gaan.

 

De sfeer...

Anna Leeflang:

Veel enthousiasme en inzet, waardoor de sfeer goed was.

 

Andrea de Leeuw:

Het duurde lang vóór deze groep een eenheid werd. De groep was een beetje in tweeën gedeeld: aan de ene kant pubers tot achttien jaar en aan de andere kant volwassenen van boven de 25. Pas op het laatste moment kwam die eenheid en waren we een leuke ploeg.

 

De regie...

Anna Leeflang:

Regie is altijd een belangrijk steunpunt en Rita gaf goed essentiële punten en aanwijzingen.

 

Michel de Leeuw:

Twee mensen weigerden te “acteren”. Ze durfden niet of wilden zich niet laten gaan. Dus dat is hopeloos voor een regisseur.

 

De acteerprestaties...

Anna Leeflang:

Ik vond iedereen echt erg goed, zo zie je hoe een groep mensen als ze een tijd oefenen echt iets goeds kunnen maken.

 

Michel de Leeuw:

Iedereen deed zijn best, maar omdat de chemie ontbrak, zijn een boel acteerprestaties beneden niveau gebleven. Op de voorstellingen ging het gelukkig beter dan ooit. Al met al had er meer ingezeten.

 

Het Gouden Vlinder Festival...

Anna Leeflang:

Dat was erg spannend, echt een soort tournee, met zijn allen op pad. De voorstelling zelf ging erg goed, heel leuk met veel kindertjes en natuurlijk dat we zo hoog eindigden!

 

Andrea de Leeuw:

Viel tegen. Op zich was het leuk om mee te doen, maar de kinderen waren een stuk jonger dan we verwacht hadden. Van tevoren mocht je opgeven hoe oud je de kinderen wilde hebben, maar twee dagen vóór we gingen optreden, werd ik gebeld was of het erg was dat er een paar jongere kinderen bij zaten. Ik had gevraagd acht tot en met twaalf jaar. Uiteindelijk bleken het voornamelijk peuters en kleuters en een paar oudere kinderen. We hebben een goede beoordeling gekregen, maar voor de finale zijn we niet geselecteerd. De kinderen waren niet zo leuk, ze lieten ons niet rustig omkleden na afloop en een jongetje heeft een van onze attributen stukgemaakt. De medewerkers van Kinderparadijs De Vrije Teugel (waar het festival werd gehouden) deden hier niet veel aan. Onderling hebben we het heel gezellig gehad. We hadden een busje gehuurd en reden daarmee naar Soest, waar het festival plaatsvond.

 

Michel de Leeuw:

Het was een leuke ervaring.

 

De voorstellingen in het PleinTheater:

Anna Leeflang:

Het PleinTheater is zo’n leuk theater en dus geweldig om te spelen!

 

Andrea de Leeuw:

Gingen ontzettend goed. Dit was Milopnera zoals ik het me had voorgesteld.

 

Michel de Leeuw:

Het verliep allemaal soepel. Er was een gezellige sfeer. Uiteindelijk zijn we met elkaar een relaxte groep geworden.

 

Achter de schermen...

Anna Leeflang:

Door al die spanningen achter de schermen werd de groep steeds meer een eenheid, ik had echt achter de schermen het idee dat we professionele toneelspelers waren, heel speciaal.

 

Andrea de Leeuw:

Relaxed en gezellig.

 

Michel de Leeuw:

Altijd fijn dat er iemand achter de schermen is.

 

De kostuums...

Anna Leeflang:

De kostuums waren prachtig, vooral van de koning! Naar mijn idee zag het er allemaal prachtig uit!

 

Andrea de Leeuw:

Prachtige kostuums. Allemaal glitters en felle kleuren. Echt science fiction! Geert en ik waren de enige Aardlingen. Uiteindelijk trok mijn personage een buitenaards kostuum aan, maar Geert zag er het normaalst uit van iedereen.

 

Michel de Leeuw:

De kostuums waren mooi, er was veel zorg aan besteed.

 

De grime...

Anna Leeflang:

We zaten helemaal vol met spul en dat geeft ook het gevoel van een professioneel toneelstuk.

 

Andrea de Leeuw:

Erg mooi. Dagny’s zus Eline en haar moeder Marina hielpen ons. Vooral Eline was er heel handig in.

 

Michel de Leeuw:

Idem dito. Je kan er ook veel mee met zo’n stuk.

 

Zang & dans...

Anna Leeflang:

Ik vond het erg leuk om te zingen, altijd spannend voor een zaal! En ook door de dansjes werd het echt een soort musical, echt heel creatief!

 

Andrea de Leeuw:

Er zat veel zang en dans in dit keer. Charo, Anna en ik hadden alledrie een solo, waarbij de twee anderen op de achtergrond meezongen. Driestemmig, het klonk erg mooi. En twee dansjes. Een heeft Caroline Meijer gechoreografeerd en gecoördineerd, de ander heb ik bedacht.

 

Michel de Leeuw:

Was een leuke aanvulling. Met name het rock ’n rolldansje was zeer aanstekelijk.

 

Muziek/geluid...

Michel de Leeuw:

Zoals altijd erg verzorgd. Leuk dat er een Beatle-liedje gebruikt is (oftwel een Beatle-coverversie van een Chuck Berry-liedje).

 

De reünie (het etentje na afloop)...

Anna Leeflang:

Het is erg leuk om elkaar een tijd later weer te zien en na te praten, anders is het zo abrupt voorbij.

 

Andrea de Leeuw:

Was heel gezellig. Het meest relaxte etentje. Wellicht omdat we nog niet zeker wisten of we naar de finale van het Gouden Vlinder Festival zouden gaan en de toneelband er nog was. Bovendien het eerste etentje dat ik van de winst betaald heb. Er was niet veel winst en ik heb wat bijgelegd, maar ik heb me altijd voorgenomen dat ALS er winst gemaakt is, ik de rekening van het etentje betaal. Ik was blij dit eindelijk te kunnen waarmaken!

 

Michel de Leeuw:

Ik houd er niet van, maar dit was de uitzondering op de regel.

 

Details/herinneringen...

Anna Leeflang:

Een leuke ervaring!

 

Andrea de Leeuw:

De eerste maanden moest de groep onderling erg op gang komen, de repetities gingen op zich goed. Pas op het allerlaatste moment werd de groep een eenheid.

 

Michel de Leeuw:

De stoel die een troon moest verbeelden. Eerlijk gezegd zag ik het er niet in. Zelfs niet met een doek erover. Maar na de voorstelling kreeg hij de plaats waar hij thuishoorde…

Een Belg in de groep is altijd leuk!