|
feiten producties medewerkers personages artikelen prijzen ereleden kindertheater contact
voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012 |
|
|
Herinneringen aan Oeps! (2002)
naar aanleiding van een aantal artikelen over het tienjarig jubileum van de groep in 2004
Het verhaal... Robert Calis: Het stuk was erg leuk. Het was een erg luchtig stuk met erg veel humor (tenminste ik vond van wel). Ik vond mijn rol best lastig om te spelen, maar aan de andere kant wel ook erg leuk.
Andrea de Leeuw: Ik heb een scène uit Winston gebruikt en toen is er een heel nieuwe verhaallijn ontstaan.
De repetities... Robert Calis: Oeps! was mijn eerste keer dat ik toneel ging spelen, dus ik vond het doodeng. Het was ook nog wel een stuk moeilijker dan ik dacht, maar het was ook een stuk leuker dan ik dacht. Bovendien was de groep ontzettend leuk en voelde ik me daar meteen in thuis, wat het een stuk makkelijker maakte. Ik keek dan ook iedere week weer uit naar de repetities en het liefst speelde ik het stuk zo vaak mogelijk op een repetitie. Dus kortom, over de begeleiding, de groep en de repetities niets dan lof.
Andrea de Leeuw: Waren enig. We hadden hooguit een uurtje per week nodig doordat deze eenakter maar een kwartier duurde.
Michel de Leeuw: De repetities waren super. Heel relaxed, gezellig, vrolijk en productief.
Anita Scheltema: Kort daarna hebben we met een paar Zandkorrels nog meegedaan aan het eenakterfestival van het ACA. Door de kleine groep (vijf man) had dit een hele ontspannen en intieme sfeer.
De acteerprestaties... Andrea de Leeuw: Ontzettend gezellig en relaxed. Een verademing, een aangenaam tussendoortje. We hebben ontzettend veel lol gehad. We waren een heel leuk clubje. Bas, de vriend van Robert, kwam altijd mee en werd onze mascotte en repetitor. Hij was uiteindelijk onmisbaar!
Michel de Leeuw: Er werd met veel inzet gespeeld. De voorstelling in het PleinTheater:Robert Calis: Nou toen de uitvoering zelf…dat was wel even slikken, we waren de laatste groep op het festival, dus je kon bij de vorige twee groepen goed zien hoe vol het was en dan is maar 100 man ineens toch behoorlijk veel. Maar goed, als je eenmaal op het podium staat, gaat het echt in een roes voorbij, ik had het idee dat we de helft vergeten waren omdat het zo snel ging. Maar iedereen wist mij te verzekeren dat dat echt niet het geval was, dat het heel goed was gegaan, dus daar ga ik dan maar vanuit.
Andrea de Leeuw: Perfect. Ging precies zoals het moest gaan. Niets meer en niets minder.
Michel de Leeuw: Top, alles ging goed. Het was alleen om vóór je het wist.
Details/herinneringen... Robert Calis: Al met al was het een hele leuke ervaring en was ik erg blij dat ik in het stuk daarna weer heb mee kunnen doen.
Andrea de Leeuw: Nooit zo relaxed gerepeteerd en zo gelachen tijdens repetities. Het was een feestje!
Michel de Leeuw: Het was mieters! Ondanks dat er altijd een “vreemde” bijzat, was het allemaal even geweldig. Hij hoorde bij de groep en ik hoop in de toekomst nog veel van zulke groepen mee te maken.
|