|
Herinneringen aan
Zeeavontuur (2003)
naar aanleiding van een aantal artikelen
over het tienjarig jubileum van de groep in 2004
Het verhaal...
Eric Fiolet:
Zeeavontuur is
een oprecht sprookje, maar zeker niet alleen voor kinderen. Er zit veel humor in
het stuk. Het verhaal wordt verteld door een oude, wijze man. Hij leeft
eigenlijk tussen de twee werelden in. Vanaf een afstand sleept de man het
publiek mee in een betoverend avontuur waarin zeemeerminnen de macht hebben.
Het verhaal heeft een redelijk
originele inhoud en valt niet direct te vergelijken met andere 'onderwatersprookjes'
als bijvoorbeeld De Kleine Zeemeermin.
Wanneer het verhaal zich afspeelt, is
onduidelijk. Het komt er ieder geval op neer dat het oorlog is. Tweede
Wereldoorlog? Derde Wereldoorlog? Wie zal het zeggen....
Andrea de Leeuw:
Toen ik in het
aquarium in Monterey (Californië) was geweest, was ik erg geïnspireerd tot het
schrijven van een stuk onder water. Over zeemeerminnen wilde ik al heel lang
schrijven. Ik ben zeer tevreden over het resultaat.
Jacintha Menig:
Het was een soort
sprookje, een ontzettend leuk verhaal voor groot en klein met prinsesjes, een
koning en stoere soldaten, een komisch verhaal.
Het script/de tekst...
Robert Calis:
Het was een van de grotere rollen van het stuk en dat hield dus
ook in dat ik heel wat tekst in mijn kop moest zien te stampen, het heeft dan
ook wel even geduurd voordat het me lukte om op de repetities zonder tekst te
spelen, maar op de uitvoeringen ging het uiteindelijk allemaal prima...mede
dankzij doortastend optreden van mijn tegenspeler.
Eric Fiolet:
De teksten in het stuk zijn niet ingewikkeld en voor iedereen te begrijpen. Er
komen geen monologen in voor, het hele stuk bestaat uit reacties en gevolgen.
Je rol...
Robert Calis:
In het stuk speelde ik Jim, dit was een nogal norse, “stoere” (ja
ja, ik wist ook niet dat ik kon doen alsof ik stoer was) en nuchtere militair,
die plotseling op de bodem van de zee belandt en daar toch wordt geconfronteerd
met wel hele aparte figuren. Maar door een klein gelukje en zijn nuchtere
handelen weet hij samen met zijn maat en nog twee andere mensen te ontsnappen.
Uiteindelijk houdt hij er ook nog een vrouw en dochter aan over.
Eric Fiolet:
Mijn rol was Lucas Warren, de zwakkere militair. Ik was erg blij
met de rol, het is gewoon leuk om een watje te spelen! Natuurlijk moet je je
inspiratie voor een personage halen uit jezelf, je zoekt overeenkomsten en ik
heb dan geloof ik een heel hoog "watjesgehalte". De uiteindelijke uitwerking
kwam voor mij redelijk overeen met waar ik in het begin aan dacht. Ik heb dus
niet heel veel moeite gedaan om een ander te spelen, ik heb zelfs geleerd van
mijn personage! Ik denk dat ik meer moeite zal hebben met bijvoorbeeld een stoer
persoon, maar zulke uitdagingen vind ik erg leuk!
Andrea de Leeuw:
Shelley Nemo was een
mooie rol. Ik heb mijn stem weer ontzettend moeten trainen, want ik heb sinds
1996 geen zangles meer. Shelley Nemo is een wereldberoemde zangeres. Ik heb
gemerkt hoe
riskant het is zang zo’n belangrijke rol te laten spelen in een stuk. Je hoeft
maar verkouden te worden en je hebt een probleem. Gelukkig is alles goed gegaan.
Mijn stem was heel soepel.
Michel de Leeuw:
Leuk om een kikkerachtige amfibieman te spelen. Heb ik altijd al eens willen
doen, daar kan je veel drama in kwijt.
Jacintha Menig:
Mijn rol als Kajsa vond ik een leuke, bescheiden rol, de tekst ben ik op dit
moment helemaal kwijt, dat komt omdat ik nu met een andere productie van Andrea
bezig ben. Help!
De repetities...
Robert Calis:
Zeeavontuur
was het tweede stuk waaraan ik deelnam. In eerste instantie was het niet eens de
bedoeling dat ik mee zou doen, aangezien ik naar Tilburg ging verhuizen. Toen
uiteindelijk bleek dat een van de spelers toch niet mee kon doen en mijn
verhuizing nog even werd uitgesteld, kon ik uiteindelijk toch meedoen. En
gelukkig maar... ik heb echt enorm genoten tijdens de repetities, de try-out, de
voorstellingen en alles eromheen. De sfeer was echt de hele tijd enorm goed. We
hadden echt een enorm gezellige en hechte groep. Ik vond het dan ook erg jammer
dat we maar twee uitvoeringen deden, wat mij betreft hadden we een hele tour
mogen doen.
Eric Fiolet:
De repetities van
Zeeavontuur
verliepen relaxed. Elke avond stond er snoep en fruit voor ons klaar. We liepen
nauwelijks uit, de repetities duurden dan ook vaak zo'n twee en een half uur. We
spelen het stuk vaak een of twee keer helemaal door. Dan doen we de scènes die
niet helemaal soepel verlopen. Er is ook nog tijd om dansjes en zang te oefenen
of te corrigeren. We hebben ongeveer een halfjaar gerepeteerd en toen twee
voorstellingen gespeeld. Je doet dit toneel dus niet alleen voor de uitvoering,
maar ook om de repetities zelf: om lol te hebben, om te leren of beide. De
uitvoering is eigenlijk gewoon de klap op de vuurpijl en soms ook wel jammer,
omdat het dan weer allemaal voorbij is.
Andrea de Leeuw:
Verliepen uitstekend.
Veel lol gehad. Af en toe was het een beetje te gezellig, maar alle spelers
waren erg gedreven.
Michel de Leeuw:
De repetities waren heel leuk, het was altijd erg gezellig, maar soms
overheerste de gezelligheid te veel.
Jacintha Menig:
Waren zoals altijd erg leuk en gezellig en Andrea bakte altijd heerlijke koeken
of nam amandelen met een chocoladerandje mee. Tijdens de repetities was het ook
lekker smullen.
De spelers...
Eric Fiolet:
De spelers waren allemaal erg gemotiveerd en enthousiast.
Iedereen trok zich ook aan elkaar op. De
Zeeavontuur-
ploeg was geweldig. Er valt verder niet veel over te zeggen, behalve dat
iedereen een hele leuke tijd met elkaar gehad heeft.
Michel de Leeuw:
Een groep met veel enthousiasme en inzet. Twee personen in het bijzonder, een
jongen en een meisje, wisten iedereen nog enthousiaster te maken. Beide
sprankelden enorm.
Jacintha Menig:
Er kwamen een paar
nieuwe spelers bij dat waren hele leuke, enthousiaste, gemotiveerde mensen en
dat maakte een compleet andere groep.
De sfeer...
Eric Fiolet:
De
sfeer zat er goed in. Er was echt een hechte teamgeest. Er werd veel gelachen op
de repetities en in het theater was alles superspannend en dan deel je toch veel
met elkaar. Ik denk dat de sfeer goed bleef doordat we ons niet te veel met elkaars eigenschappen bemoeiden. Daar waren dan ook wel regels voor. Ik heb het
vaak moeilijk met regels, als iedereen gewoon zijn verantwoordelijkheid neemt,
zouden er minder regels nodig zijn.
Andrea de Leeuw:
Erg
goed. Gezellig en vrolijk.
Jacintha Menig:
De sfeer was uitstekend, iedereen was dol op elkaar en vooral op Robert, die een
positieve energie uitstraalde.
De regie...
Eric Fiolet:
De regie werd (wordt) gedaan
door Rita. Zij kijkt toe vanaf de kant en is positief ingesteld. Dat vind ik erg
sympathiek. Als ze niet tevreden is over bepaalde acteerprestaties, dan benadert
ze die op een positieve manier en geeft ze ook alternatieven. De spelers spelen
naar hun eigen beeld en daar staat de regie helemaal voor open. Natuurlijk moet
er soms iets gedaan worden aan een scène, maar dat gebeurt dan zonder een
negatief woord. Je wordt in feite "gekeurd" op je motivatie en
enthousiasme. Want je hebt veel meer aan een amateur die graag wil, dan aan een
semi-professional die liever beneden koffie drinkt. Naarmate het stuk vorderde
en de teksten al tientallen keren waren gesproken, voelde iedereen zich ook wat
zekerder worden en werd er gespeeld met emotie en toon. Rita sluit zich dan
gewoon aan en gaat dan ook weer een trapje hoger, waarop wij weer volgden. Het
was duidelijk dat de groep echt op elkaar ingespeeld was tijdens de uitvoering
van het stuk.
Andrea de Leeuw:
Fantastisch. Met zo'n groep kan je wat.
Michel de Leeuw:
Iedereen stond open voor de regieaanwijzingen.
Jacintha Menig:
De regie was in handen van
Rita de Leeuw, mijn
complimenten, uitstekend gedaan.
De acteerprestaties...
Robert Calis:
In het begin voelde ik me best onzeker tijdens de repetities, mijn medespelers
konden echt stuk voor stuk erg goed acteren. Het duurde dan ook even voordat ik
loskwam en zelf ook wat vrijer ging spelen, maar mede dankzij de losse manier
van regisseren denk ik dat er uiteindelijk op zeer hoog niveau geacteerd is.
Eric Fiolet:
Het is natuurlijk een enorm verschil of je "acteur" wilt worden,
of dat je voor je hobby lekker speelt. Iemand die goed wil spelen en daar hard
zijn best voor doet, komt ook goed over. Ik geloof niet dat acteren een
aangeboren kunst is, ik ben ervan overtuigd dat je het kan 'leren'. Natuurlijk
moet je wel enige aanleg hebben. Er was absoluut geen strijd tussen wie 'goed'
of 'minder goed' speelt. Het niveau verschilde af en toe een beetje, maar dat
was voor niemand storend. Vaak vulde de prestaties elkaar ook aan, iedereen
heeft zo zijn sterke en zwakke kanten. Ik ben bijvoorbeeld niet bepaald goed in
dansen, maar dat probeer ik dan op te halen door enthousiast mijn spel te spelen.
Andrea de Leeuw:
Fantastisch! Iedereen
had er een ongelooflijk plezier in.
Michel de Leeuw:
De acteerprestaties waren goed tot zeer goed. Eentje viel er een
beetje buiten qua tekstkennis, maar zijn rolinvulling maakte veel goed.
Jacintha Menig:
De acteerprestaties waren verrassend, de een trok zich op aan de
ander en we werden steeds beter en beter. En we gaven elkaar regelmatig
complimenten (dat is erg stimulerend).
De try-out in
Buurtcentrum De Pijp...
Eric Fiolet:
De voorstelling was alvast voor enkele kinderen van het
Buurtcentrum De Pijp in
première gegaan. Voor ons een goede try-out, voor hun een leuke middag. Ze waren
opvallend rustig en begrepen het stukje ook goed. Aan het einde van het spel
kwamen ze ons feliciteren en bedanken met bloemen. Toen hadden we alle moed om
in het theater te spelen.
Andrea de Leeuw:
Ontzettend leuk.
Allemaal lieve meisjes die het prachtig vonden en ons na afloop een hand wilden
geven. Met dank aan Willemijn Beekman!
Michel de Leeuw:
Dat was een verademing na onze eerdere ervaringen. Zo kan het dus ook. Dit had
waarschijnlijk te maken met het feit dat er voornamelijk meisjes in de zaal
zaten. Hopelijk krijgen we in de toekomst meer van zulke aangename try-outs!
Jacintha Menig:
Was leuk, al die jonge meiden die onder de indruk waren van koningin Safira,
prinses Lorelei en
Dymfina, echt schattig, maar de jongens deden stoer, althans
dat probeerden ze om indruk te maken.
De voorstellingen in het
PleinTheater:
Robert Calis:
Nou, na lang repeteren (bijna vier maanden) was het dan eindelijk zover: de
voorstellingen. Dat waren voor mij echt twee hele leuke, gezellige en aparte
dagen. Ik heb echt enorm veel plezier gehad. Alles was leuk die twee dagen, ik
vond het ook echt ontzettend jammer toen dat ineens was afgelopen. Het gevoel
dat er door je heen gaat, is heel moeilijk te omschrijven, aan de ene kant ben
je behoorlijk zenuwachtig, omdat je straks toch ineens op zo’n podium staat voor
honderd mensen waaronder ook allemaal goede vrienden en collega’s, maar aan de
andere kant is het ook een gezonde spanning en is het daardoor ook alleen maar
een stuk leuker en gezelliger tijdens zo’n dag. Iedereen werkt naar een soort
van climax toe en dat geeft toch een speciale band. De voorstellingen zelf
gingen echt perfect, de eerste dag liep het helemaal vlekkeloos, de tweede dag
moest er hier en daar wat geïmproviseerd worden, maar uiteindelijk is ook dat
goed gegaan. En de kick die het achteraf gaf, was echt super.
Ik denk dat de mensen die zijn komen kijken ook niet mogen klagen,
want zij hebben een heel leuk stuk gezien. Ook al vond ik zelf tijdens de
repetities dat het stuk misschien wel erg veel gericht was op kinderen, bleek
tijdens de voorstellingen dat dat toch best meeviel.
Eric Fiolet:
De voorstelling in het theater is eigenlijk datgene waar het allemaal om draait!
Zeeavontuur
liep geweldig. Terwijl het publiek binnenkwam, waren de militairen al volop in
hun rol. Het maakt het spelen extra leuk wanneer mensen niet goed begrijpen wat
'werkelijkheid of spel' is. Natuurlijk is het de bedoeling dat je dat zelf wel
weet en niet de twee dingen door elkaar heen haalt, anders wordt het een chaos
in je hoofd...
Andrea de Leeuw:
Grandioos. Alles ging
goed op wat kleine dingetjes na, maar die werden subtiel gecorrigeerd. Top.
Michel de Leeuw:
De voorstellingen zijn heel goed gegaan.
Jacintha Menig:
Een kick, maar ook erg eng, mijn zus zat op de eerste rij en keek me recht in
mijn ogen waarop ik mijn lachen nog net in kon houden (ik had haar nog zo gezegd
niet op de eerste rij te gaan zitten.........).
Een geslaagd optreden, het was een heel ander soort verhaal, maar
in trek.
Anita Scheltema:
De "grote" productie van januari 2003 was ook erg goed. Het was een
supergemotiveerde, serieuze en solide groep, naast veel lol hebben we ook
een hele leuke voorstelling neergezet.
Achter de schermen...
Eric Fiolet:
Voornamelijk veel stress afblazen (daar heeft iedereen zo zijn manieren voor).
Elkaar aanmoedigen of even schmink aanbrengen. Er stond een aantal mensen
stand-by om te helpen, dat was erg prettig! Sommigen namen nog snel even de
tekst door om er dan 100% zeker van te zijn dat het goed was, anderen gingen
staan gluren achter de gordijnen. De druk en zenuwen maakten het hele gebeuren
superleuk...
Andrea de
Leeuw:
Een heerlijke sfeer.
Ontzettend gezellig en hartelijk. Als iemand van het toneel kwam, kreeg hij/zij
van degenen die achter de schermen stonden te wachten van alle kanten
complimenten.
Jacintha Menig:
Net als altijd heel gezellig, o ja om niet te vergeten, het eten en drinken
altijd pico bello verzorgd door familie De Leeuw.
De kostuums & grime...
Robert Calis:
Er was veel werk gemaakt van de kostuums en de schmink (het
blijft leuk als je er ineens bijloopt als een oempa-loempa met wenkbrauwen).
Eric Fiolet:
Ik heb nooit eerder zo'n relaxed kostuum gedragen! Maar dat geldt waarschijnlijk
niet voor iedereen. De zeemeerminnen droegen continu een staart achter zich aan.
Dat zorgde nog wel eens voor problemen, aangezien we in het echt geen staart
hebben toch. Maar als ik de foto's en opnames terug zie, ziet het er allemaal
heel sprookjesachtig uit. Ook Serge was onherkenbaar geworden in zijn rol Ambrosius.
Andrea de Leeuw:
Prachtig. De
zeemeerminnen hadden prachtige jurken en staarten. Iedereen zag er mooi uit.
Michel de Leeuw:
Ik
had kikkerachterpoten.
Ik had een groen/zwarte kop. Maar dat was makkelijker dan de oude
man.
Jacintha Menig:
De kostuums waren uitstekend verzorgd! De koningin en de prinsesjes hadden
prachtig zelfgemaakte (door
Rita de Leeuw)
kostuums aan. Iedereen zag er goed uit.
Zang & dans...
Eric Fiolet:
In
Zeeavontuur
kwam genoeg zang en dans voor. Het stuk werd geopend met een lied en zo ook weer
afgesloten. Persoonlijk heb ik maar een dansje gehad. Ik ben in vorige
theaterstukken meer gewend qua dans, maar dat vond ik absoluut niet erg. Hoewel
het niet mijn sterkste kant is, vind ik het ook wel weer een uitdaging. Zang is
weer wat anders, dat zou ik best nog wel eens goed willen 'trainen', misschien
ooit in een volgende productie.
Andrea de
Leeuw:
Rita en Michel hebben twee hele leuke dansjes bedacht. Ik zong twee liedjes en Geeske een. Ging erg
goed allemaal.
Michel de Leeuw:
Leuk om een kikkerdans te doen. Kikkerachterpoten, kikkerpas, kikkerachterpoten,
kikkerpas…
Jacintha Menig:
De muziek is altijd een goede keuze, leuke liedjes, dit keer was het voor
iedereen erg populair, want achter de schermen probeerde iedereen het uit om te
ontdekken of hij of zij zangtalent had. En nog steeds tijdens de huidige
repetities horen we plotseling iemand het liedje zingen.
Muziek/geluid...
Eric Fiolet:
Natuurlijk een heel belangrijk onderdeel, maar daar hadden wij,
denk ik, het minst mee te maken. Het is dodelijk voor een voorstelling wanneer
het muziek op een verkeerde tijd start of stopt. Acteurs moeten dan opeens
improviseren. Dat geldt overigens ook voor het licht. Gelukkig hebben we daar in
Zeeavontuur
geen problemen mee gehad.
Andrea de Leeuw:
Mooi.
Het meeste werk was een radiostem op te nemen. Maar dit is heel goed gelukt.
De reünie (het etentje na afloop)...
Eric Fiolet:
Je hebt een hele leuke tijd gehad en veel gedeeld samen, dan is een etentje na
afloop altijd erg leuk! Meestal worden de foto's dan getoond en wordt er gepraat
over wat goed en fout ging, maar voornamelijk veel gelachen!
Andrea de Leeuw:
Was gezellig. De
toneelband leek nog niet voorbij. Deze groep was behoorlijk hecht.
Michel de Leeuw:
Voor een etentje was het gezelliger dan gemiddeld, alleen jammer dat een speler
het initiatief had genomen iemand van achter de schermen uit te nodigen zonder
overleg te plegen.
Jacintha Menig:
Heel erg gezellig, ik heb erg genoten van het eten en de gesprekken, enorm
gelachen. Ook dit etentje nam familie De Leeuw voor haar rekening.
Details/herinneringen...
Robert Calis:
Nou, kortom, ik denk dat wel duidelijk is dat ik aan
Zeeavontuur erg goede herinneringen heb overgehouden en dat ik me enorm goed heb
vermaakt.
Eric Fiolet:
Snoep tijdens de
repetities!
Andrea de Leeuw:
Een van de leukste groepen. Deze groep sprankelde enorm.
Michel de Leeuw:
Dit was een van de leukste groepen.
Jacintha Menig:
Een ontzettend leuke groep waarin heel veel is gelachen . Leuke, spontane en
vooral ontzettend vriendelijke, gemotiveerde mensen. Lieve mensen, allemaal
bedankt, het was TOP!!!!!!
| 