feiten    producties    medewerkers    personages    artikelen    prijzen    ereleden    kindertheater    contact   

voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012
                                                                                                      

Herinneringen aan De bevrijding van Milopnera (2004)

 

Ilse Weinholt blikt terug op de repetitieperiode van De bevrijding van Milopnera (2004)

Verschenen in de AcA Nieuwsbrief van de maand augustus 2008

 

Het verhaal...

Het verhaal kende ik al. Ik was bij de eerste voorstelling van Los Zand geweest in het Muiderpoorttheater. Anita speelde toen de rol van Doris. Anita heeft mij toen aan Andrea voorgesteld en zo ben ik zelf bij Los Zand gekomen.

 

Je rol...

Ja, heerlijk! Een kind spelen is geweldig. Helemaal voor kinderen. Dan kun je lekker gek doen en proberen ze erin te betrekken door bijvoorbeeld tussen ze in te gaan zitten kijken naar de anderen.

 

De repetities...

We hadden niet zo veel tijd om te repeteren. We hadden het ook niet nodig. De tekst zat er vlot in bij de meesten.

 

De spelers...

Leuke club. De meesten kende ik al.

 

De regie...

Wat kan ik nog zeggen na al die stukken. Regie van Rita is top!

 

De acteerprestaties...

Zelfs onder benarde omstandigheden deed iedereen het nog goed.

 

De voorstelling in Woonzorgcentrum 't Reijgersbosch...

Aan de ene kant vreselijk. Je probeert serieus je best te doen om leuk spel neer te zetten. En dan gaan de bewoners er ongegeneerd doorheen roepen dat ze het niet verstaan. Ze hadden ook allemaal hun mond kunnen houden en dan waren we prima te verstaan. Er zat er ook een aantal steeds doorheen te kletsen.
Op zich wel een uitdaging om dan gewoon je ding te doen hoor, als je bijna in proesten uitbarst.

Aan de andere kant superleuk, want wat hebben we gelachen!
Achter het gordijntje zodra er weer iemand offstage kwam. De gezichten van alle spelers die nauwelijks hun lachen nog konden inhouden. Dat had je echt moeten zien. En dan je gezicht weer in de plooi proberen te trekken als je weer op moest.

 

De voorstelling in het Emma Kinderziekenhuis...

Ja, super. Zoals altijd. Het is erg leuk om voor kinderen te spelen. Ik ben ook inderdaad tussen ze in gaan zitten om naar de anderen te kijken. Hier kon ik echt met het publiek spelen.

 

De kostuums...

Ik was in het paars met een kroontje. Wat wil je nog meer!

 

Details/herinneringen...

De fotoshoot in de tuin van het buurtcentrum was ook erg leuk.