feiten producties medewerkers personages artikelen prijzen ereleden kindertheater contact
voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012
|
feiten producties medewerkers personages artikelen prijzen ereleden kindertheater contact
voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012 |
|
|
Herinneringen aan Blauw bloed (2005)
Inge Veldhuis blikt terug op de repetitieperiode van Blauw bloed (2005) Verschenen in de AcA Nieuwsbrief van de maand september 2008
Toneelspelen vind ik
heerlijk, misschien is het ook wel een van de redenen dat ik advocaat ben
geworden, al speel ik dan wel mijzelf in een toga en niet iemand anders. Daarom
heb ik contact gezocht met Andrea de Leeuw en mocht ik me aansluiten bij haar
toneelgroep Los Zand. De eerste productie waarin ik heb deelgenomen, heette
Blauw bloed,
in een woord een sprookje. Maar dan heb ik het niet over het toneelstuk, want
dat was een waarlijk (liefdes)drama met de hoognodige vrolijke noten die kunstig
waren verpakt in zang en dans
en zo de voorstelling nog meer energie, vaart en vrolijkheid gaven!
De repetities waren over het algemeen heel gezellig, al liepen de emoties soms wat hoog op, maar onder druk van de première wordt alles weer vloeibaar, ook de tranen, maar gelukkig leek het echte leven ook een beetje op een sprookje en kwam alles weer goed.
Als ik aan de
repetities denk, denk ik ook meteen aan ... de koektrommel van Andrea! Repeteren
zou veel minder leuk geweest zijn zonder die heerlijke baksels, brownies, cake,
koek en meer, hmmm.
De
voorstelling in het buurtcentrum
vormde een goede repetitie en ik moet ook vooral de toeschouwertjes een
pluim geven, die al die tijd geboeid bleven kijken en zitten! De kleedkamer met
de lampjes rond de spiegels van het
PleinTheater
deed ons dromen van het echte werk, hoe meer smeersels op het gezicht komen,
hoe meer je even kon geloven dat je dit vaker zou gaan doen. De mensen van de
grime hebben dus een dankbare
bijdrage geleverd aan onze toneelervaringen, dat is zeker
Wim Smeets blikt terug op de repetitieperiode van Blauw bloed (2005)
Het verhaal... Een klassiek sprookje gegoten in een modern jasje.
Het script/de tekst... Eerlijk gezegd kan ik hier niets zinnigs (meer) over zeggen, sorry …
Je rol... Koning IJsbrand is eigenlijk een kloon van mij: nogal stijfjes, formeel, netjes, houdt rekening met “de buitenwacht”.
De repetities... Alle begin is moeilijk, zeker als je met een nieuwe cast gaat werken. Maar al gauw werden de losse korrels een compacte massa.
De spelers... Van alle rangen en standen en alle niveau. Een prachtige mix!
De sfeer... Verfrissend, inspirerend en motiverend.
De regie... Zie onder “De sfeer”.
De acteerprestaties... Ieder mens is weer anders. Dat geldt ook voor de prestaties van de diverse spelers: de een kan dit goed, de ander weer dat. De voorstelling in Buurtcentrum De Pijp...Het was voor mij de eerste keer dat ik voor kinderen speelde. Het feit dat ze erg “meeleefden” met het stuk, leidde ertoe dat ik in de loop van de voorstelling steeds enthousiaster werd en er af en toe een schepje bovenop deed. Een staaltje van mooie wisselwerking!
De voorstelling in het PleinTheater...Als ik me goed herinner, hadden we beide avonden een (praktisch) volle bak. Wat wil je als (amateur)toneelspeler nog meer?
De voorstelling in het Emma Kinderziekenhuis...Ook dit was voor mij terra incognita. Achteraf gezien ben ik heel blij dat ik heb meegedaan. Je kon tijdens de uitvoering aan de kinderen merken dat ze er van genoten. En daar doe je het per slot van rekening toch voor …
Achter de schermen... Een puike organisatie, op het professionele af.
De kostuums... Wat je al niet kunt vergaren uit de diverse garderobes!
De grime... Ik was blij dat er grimeuses waren, die niet alleen vakkundig maar ook nog eens liefdevol hun klusje klaarden.
Zang en dans... Persoonlijk heb ik niet veel op met zingen en dansen. Eerlijk gezegd was ik blij dat deze beker aan mij voorbijging ….
Muziek en geluid... De muziek paste perfect bij het stuk, en het geluid was ook dik in orde.
Details/herinneringen... Tijdens de repetities heb ik af en toe een bepaalde claus op een manier verhaspeld die tot veel hilariteit leidde. Jammer dat ik niet meer weet om welke claus het ging.
|