feiten    producties    medewerkers    personages    artikelen    prijzen    ereleden    kindertheater    contact   

voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012
                                                                                                      

Interview met Anna Leeflang

door Andrea de Leeuw (augustus 2002)

 

Had je vóór Los Zand al eens toneelgespeeld?

Ja, ik heb, toen ik twaalf was, meegespeeld in het stuk Antigoné. We speelden toen in De Engelenbak, dus dat was wel heel spannend! Ik had weliswaar geen tekst, maar ik speelde wel voor het eerst echt toneel en dat vond ik toen doodeng!!

Hoe is de samenwerking in de groep je bevallen?

De samenwerking binnen de groep Los Zand vond ik erg soepel. Iedereen kon het goed met elkaar vinden, had ik het idee, en iedereen gaf elkaar tips, wat natuurlijk goed is voor de samenwerking onderling.

Hoe vind je de sfeer bij Los Zand?

De sfeer was altijd relaxed, omdat iedereen zijn best deed en iets moois van het stuk wilde maken.

Hoe vind je toneelspelen?

Toneelspelen heb ik van jongs af aan al leuk gevonden. Het is heel erg eng, maar je kan er zo'n kick uithalen en het is tevens zo leuk om samen een stuk tot iets heel leuks te maken en te ontdekken dat je tekst steeds beter gaat!

Hoe heb je de repetities ervaren?

De repetities waren meestal heel gezellig, maar soms best intensief. Elke week ga je een stapje verder en oefen je er nog een scène bij, dan is het ook heel leuk om te zien dat het elke week steeds een stukje beter gaat.

Hoe vond je de uitvoering zelf?

Bij de uitvoering werd ik opeens wel heel zenuwachtig, wat alles alleen nog maar spannender maakt. Eerst met z'n allen eten, lekker relaxed en dan komt die half negen steeds dichterbij...en dan voor je familie en vrienden opvoeren waar je al die tijd aan gewerkt hebt! Tijdens de opvoering zit je in een soort roes en daarna ben je opgelucht en blij!

Hoe vond je het om deel te nemen aan het Gouden Vlinder Festival?

Het Gouden Vlinder Festival was erg leuk. Ik was de redster van het stuk en ik had dus een pistool, wat mij wel heel spannend maakte voor die kleine kinderen. Alle kinderen reageerden heel sterk op mij, dus dat was wel heel grappig. Verder deden we mee aan een wedstrijd en dan doe je natuurlijk extra je best!

Wat vond je het leukst om te doen?

Ik vond de snelle dialogen het leukst, waarin ik in het stuk vaak boos kon worden. Dat beviel me wel, echt lekker heftig schreeuwen!

Wat vond je moeilijk om te doen?

Ik had niet echt moeite met iets specifieks, maar toch is het af en toe tijdens opvoeringen moeilijk om in je zenuwen toch steeds weer doorzetten, je best doen, het hele stuk op een rijtje hebben en aan alles tegelijk denken.

Hoe vond je de acteerprestaties in de groep gemiddeld?

Ik vond iedereen natuurlijk goed! Hoewel niemand destijds echt veel ervaring had met het hele toneelgebeuren, leek het stuk, volgens mij, echt wel op iets moois! Tijdens de repetities is het ook heel leuk om te zien hoe iemand steeds beter wordt en een heel eigen personage ontwikkelt.

Je bent regelmatig komen invallen voor spelers die verhinderd waren. Kan je hierover iets zeggen?

Invallen is heel spannend, omdat je van te voren geen idee hebt van het personage dat je ineens moet gaan spelen. Ik had de teksten voor de repetities niet gelezen, dus ik moest mijn personage helemaal zelf invullen en dan is het dus ook wel grappig om te zien hoe de rest, die al maanden oefent, reageert op de rol die je zomaar uit de losse hand doet!

Hoe vond je het om mee te helpen achter de schermen van De strijd om Karosne?

Achter de schermen hangt altijd een positieve(!) gespannen sfeer, heel leuk eigenlijk... en om daar middenin te staan maakt jou even zenuwachtig. Je geeft dingen aan, je helpt iemand met aankleden enzo, je speelt eigenlijk zelf ook een beetje mee! 

Je hebt aan Dirk Clementius & The Gorgeous Gals een bijzondere bijdrage geleverd, namelijk de tune mee in helpen zingen. Hoe heb je dat ervaren?

Zingen vind ik het allerleukste wat er is, dus dat kwam goed uit. We hebben het lied een paar keer opnieuw gezongen en dan opeens begint het ergens op te lijken. Het is wel erg raar om tijdens de voorstelling plotseling jezelf in de openingstune te horen zingen, terwijl je zelf niet meespeelt en je dus over een personage uit het stuk zingt...een soort beschouwende verteller!!