feiten    producties    medewerkers    personages    artikelen    prijzen    ereleden    kindertheater    contact   

voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012
                                                                                                      

Interview met Ilse Weinholt

door Andrea de Leeuw (juni 2002)

Interview (juni 2002)

Had je vóór Los Zand al eens toneelgespeeld?

Ja, o.a. op de lagere - en de middelbare school in diverse kleine stukken en een grote musical.

Hoe is de samenwerking in de groepen je bevallen?

Ik vond de samenwerking over het algemeen heel goed, al heb je soms wel eens een persoon met wie je iets minder kan opschieten. De samenwerking met die persoon loopt dan uiteraard wel iets stroever, maar dat is verder nooit een probleem geweest.

Hoe vind je de sfeer bij Los Zand?

Lekker ontspannen. Een kleine snack en wat te drinken erbij en gewoon gezellig even een praatje maken tussen het repeteren door. Als je de andere spelers een beetje meer leert kennen, speelt het ontspannender en kun je je beter concentreren op je scènes.

Hoe vind je toneelspelen?

In één woord: heerlijk! De dagelijkse dingen uit je hoofd bannen en totaal iemand anders zijn. Je lekker kunnen laten gaan.

Hoe heb je de repetities ervaren?

Als een uitje. Ik zie er elke week weer naar uit als het weer dinsdag is. Je gaat lekker repeteren, iets wat een hele leuke hobby is en je ziet ook gelijk je vrienden, want dat worden de collega-acteurs al snel. Je hebt toch een vrij intensief contact met elkaar zo eens in de week.

Hoe vond je de uitvoeringen zelf?

De uitvoeringen zijn altijd super! Eerst de hele dag de spanning in je lijf, je rustig voorbereiden, de laatste dingen nog even doornemen en dan de ontlading van een aantal maanden hard werken. De voorstelling is altijd beter dan de beste repetitie. En je kunt aan familie en vrienden laten zien waar je al de moeite voor hebt gedaan. Heel belonend, want die vinden het altijd heel leuk om te zien.

Waren de vier groepen waarin je zat erg verschillend? Zo ja, omschrijf het.

Tuurlijk! Het waren telkens totaal andere mensen met wie ik gespeeld heb. Met een paar mensen heb ik wel wat vaker gespeeld dan met anderen. Bij de ene groep is het chaotischer, de andere weer geconcentreerder. Maar als je dan in het theater staat, is iedereen uiteindelijk even gespannen.

Je hebt met twee verschillende regisseurs gewerkt (Raoul de Leeuw en Rita de Leeuw) en met een regieassistente (José op ’t Zand). Kan je hierover iets zeggen?

José was wel erg professioneel. Ik heb daar persoonlijk wel veel aan gehad, maar dat werkt niet voor iedereen. Het is soms moeilijk om die professionaliteit te combineren met de gezelligheid die je ook wilt op zo'n avond repeteren. Raoul vond ik vaak iets te stil en niet de overhand hebben/nemen op de momenten dat het nodig was om in te grijpen. Ik moet wel toegeven dat we dat jaar een heel lastige ploeg hadden hoor! En Rita maakt er altijd een feest van. Altijd enthousiast en vrolijk, als er maar serieus gewerkt wordt en dat je als speler respect toont voor de anderen, zodat die ook de rust krijgen om zich te kunnen concentreren op hun spel.

Welk stuk vond je het leukst om te doen?

Het is moeilijk te zeggen welke ik het leukst vond. Ze zijn allemaal op een andere manier speciaal. Walters omdat dat mijn eerste Los Zand-productie was, Vlucht naar de Aarde omdat ik daar een dubbelrol in speelde, Karosne omdat ik daar vreselijk heb gelachen om de rare capriolen van Sjoerd, en de GG & Dirk Clementius omdat ik daar de allerleukste rol had.

Wat vond je moeilijk om te doen?

De tekst uit mijn hoofd leren! Hihihi. Valt wel mee hoor. Het meeste leer je al snel tijdens de repetities, maar er zijn altijd een paar zinnetjes die je om de een of andere vage reden maar niet in je koppie krijgt. Gelukkig hebben we dan Rita en Andrea die altijd bereid zijn om even extra te oefenen op de tekst.

Je hebt in Vlucht naar de Aarde een dubbelrol gespeeld. Hoe vond je dat?

Heel hectisch. Je moet dan snel overschakelen, niet alleen van kleding tussen de scènes, maar ook van karakter.Wel een hele uitdaging.

Vond je een bepaalde rol het leukst om te spelen?

Dat heb ik hierboven al verteld. In de rol van Zillah kon ik me lekker laten gaan. Ze is echt gek!

Hoe vond je de acteerprestaties in de groepen gemiddeld?

Als je net begint, zijn de meeste mensen nog erg geremd, vooral omdat ze de tekst en de medespelers niet (goed) kennen. Maar naarmate de repetities vorderen, zie je iedereen loskomen. En dan sta je soms verbaasd van de dingen die er worden neergezet, zoals Rosella. Tijdens de repetities leek ze er niet echt bij te zijn met haar hoofd, maar zij verbaasde iedereen in het theater met haar spontane spel.