feiten    producties    medewerkers    personages    artikelen    prijzen    ereleden    kindertheater    contact   

voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012
                                                                                                      

Interview met Serge Lutgens

door Andrea de Leeuw (mei 2002)

Had je vóór Los Zand al eens toneelgespeeld?

Ja, ik heb op de vrije school met de klas een heleboel toneelgespeeld. Hierbij speelden we toneelstukken als Jozef, toneelstukken die zich afspeelden in de Griekse mythologie, later ook nog de musical My fair lady en nog meer waar ik de titel niet meer van kan herinneren. Verder heb ik nog twee jaar op de Amsterdamse JeugdteJAterschool gezeten. De laatste keer was de tweede keer dat ik met Los Zand mee heb gedaan.

Hoe is de samenwerking in de groepen je bevallen?

Een goede samenwerking. Hoewel soms de groep wat op gang moest komen, waren de repetities over het algemeen productief. Soms werden de tussenruimtes tussen de scènes wat inefficiënt gebruikt.

Hoe vind je de sfeer bij Los Zand?

De sfeer was op zich op veel momenten erg goed, op andere momenten weer wat rommelig, maar ja, dat hoort erbij.

Hoe vind je toneelspelen?

Zeer leuk. Ik vind het altijd weer een uitdaging om me echt goed voor te stellen hoe ik een rol wil invullen. Dat vergt creativiteit en invoelingsvermogen en dat is de grootste uitdaging van toneelspelen. Om goed toneel te spelen, heb je ook een zeer ruime en rijke persoonlijkheid nodig, om persoonlijkheidseigenschappen die in je sluimeren, naar boven te halen. Ik wil niet zeggen dat me dat altijd lukt, zenuwen doen mij meestal de das om, maar het is wel een uitdaging.

Hoe heb je de repetities ervaren?

Eigenlijk is deze vraag een beetje synoniem met de vraag over de sfeer. Ik moet wel zeggen dat er een duidelijk concentratieverschil te zien is tussen de eigenlijke uitvoering of de laatste repetities en normale repetities. De concentratie is op uitvoeringen uiteraard veel hoger en meer gefocust.

Hoe vond je de uitvoeringen zelf?

De beide uitvoeringen waren heel goed verlopen. Natuurlijk verspreekt iedereen zich wel eens. Ik heb op de eerste avond bijvoorbeeld in plaats van "de feiten op een rijtje", "de rijten op een feitje" gezegd. Maar ja, zulke versprekingen gebeuren uiteraard ook in het echte leven. Dat maakt het spel alleen maar natuurlijker.

Waren de twee groepen waarin je zat erg verschillend? Zo ja, omschrijf het.

Hieruit begrijp ik het verschil tussen het eerste Los Zand-jaar en het tweede Los Zand-jaar. Dat was zeker verschillend. Ik vond de groep van het laatste jaar een grotere creativiteit bezitten (hoewel beide goed waren, begrijp me niet verkeerd) dan de eerste groep, hoewel de eerste groep weer wat efficiënter in de repetities werkte. 

Welk stuk vond je het leukst om te doen?

Ik vond beide stukken heel leuk om te doen en beide stukken waren ook heel verschillend, dus echt goed kan ik het niet vergelijken. Ik vond mezelf echter beter  geschikt voor het spelen van een robot dan een zwierige, een beetje cynische journalist, hoewel ik niet ontevreden ben over mijn spel als journalist. Ik vond het laatste stuk iets meer volwassen dan Karosne, hoewel Karosne weer meer de fantasie prikkelt.

Wat vond je moeilijk om te doen?

Absoluut de journalist. Een robot past meer bij mij, omdat ik zelf heel introvert en daarnaast heel rationeel ben. Altijd dat persoonlijkheidskenmerk is het sterkst in mijn dagelijkse ik ontwikkeld, waarschijnlijk ook door mijn onzekerheid. 

Hoe vond je het vioolspelen in de stukken? Je bent dat op een heel andere manier gewend.

Ik vond het vioolspelen vooral in het eerste stuk een grote meerwaarde geven, in het laatste stuk vond ik dat minder. Vioolspelen vind ik heel moeilijk te integreren in mijn toneelspel. Als ik namelijk viool speel, word ik weer even Serge, vandaar dat ik het in de volgende productie niet meer wil doen. Als ik puur alleen wat voorspeel, ben ik zelf het middelpunt van de belangstelling, dat kan niet zo zijn als je het integreert in een toneelstuk, dan is het vioolspel niet van jezelf maar van het toneelstuk en dat is die moeilijkheid waar ik het over heb.

Hoe vond je de acteerprestaties in de groepen gemiddeld?

Ik vond de prestaties over het algemeen, vooral in de laatste groep, goed. De mensen die ik heel goed vond spelen, waren Lex, Loes en Dimitri, hoewel Dimitri wel wat losjes met zijn tekst omging. De meerwaarde daaraan is dat het niet statisch wordt. Het probleem daarmee is dat de medespelers het aanmerkelijk moeilijker krijgen.