feiten    producties    medewerkers    personages    artikelen    prijzen    ereleden    kindertheater    contact   

voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012
                                                                                                      

Interview met Yolanda Arendsen

door Andrea de Leeuw (november 2002)

 

Had je vóór Los Zand al eens toneelgespeeld?

Ja, wel eens op school.

Hoe is de samenwerking in de groepen je bevallen?

Heel goed. In iedere groep anders, maar er is altijd een leuke sfeer geweest.

Hoe vind je de sfeer bij Los Zand?

Goed.

Hoe vind je toneelspelen?

Hartstikke leuk om te doen.

Hoe heb je de repetities ervaren?

Goed, maar wat ik wel merkte, dat naarmate de uitvoering dichterbij kwam, het steeds beter ging. De eerste maand is het altijd wat aftasten hoe de mensen zijn.

Hoe vond je de uitvoeringen zelf?

Heel spannend, leuk om te zien hoe een zelfde voorstelling toch steeds verschillend gespeeld wordt.

Hoe groot vond je het verschil tussen de try-out op een basisschool en in het buurtcentrum?

Kinderen reageren vrij direct. In het buurtcentrum nog veel directer; je staat veel dichter op het publiek. Op de basisschool zitten veel meer leerkrachten erbij om orde te houden.

Waren de drie groepen waarin je zat erg verschillend? Zo ja, omschrijf het.

Ja, heel verschillend. In de eerste twee groepen waren we bijna allemaal van dezelfde leeftijd. De eerste groep leek af en toe net een speelpaleis. Terwijl de tweede heel serieus bezig was. En de derde was een mengeling daarvan.

Je hebt met drie verschillende regisseurs gewerkt (Raoul de Leeuw, Rita de Leeuw en Yoeri van Dreumel). Kan je hierover iets zeggen?

Iedereen heeft een andere manier van benaderen. Ze letten alledrie op heel andere dingen.

Welk stuk vond je het leukst om te doen?

Mijn rol in Winston, van Madame Catharina. Die rol vond ik echt op mijn lijf geschreven. Terwijl het verder van me afstond dan de andere rollen die ik gespeeld heb.

Wat vond je moeilijk om te doen?

De scène in Winston waarin Catharina en Isolde voor het eerst samen een gesprek hebben. Om die emotie te pakken te krijgen, was heel moeilijk. Het is best eng om dit uit jezelf te moeten halen.

Hoe vond je de acteerprestaties in de groepen gemiddeld?

Goed tot zeer goed. Er waren natuurlijk ook wel eens mensen die minder durfden, maar de inzet was wel altijd groot.