|
feiten producties medewerkers personages artikelen prijzen ereleden kindertheater contact
voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012 |
|
|
Interview met Laura Langelaar door Andrea de Leeuw (mei 2006)
Had je vóór Los Zand al eens toneelgespeeld? Nee, natuurlijk hebben we allemaal wel eens iets opgevoerd op de basisschool, maar bij een toneelgroep heb ik nooit gezeten. Hoe vind je toneelspelen? Hartstikke leuk; je kunt alles heerlijk overdrijven (woede, verliefdheid, angst) en er is niemand die jou dat kwalijk neemt. Hoe heb je de repetities ervaren? Ik ben nog nooit met tegenzin naar een repetitie gegaan. Bij sport is een training meestal vermoeiend en alleen ter voorbereiding op de wedstrijd. Bij toneel zijn alle repetities op zichzelf ook uitvoeringen. Natuurlijk werk je naar De Uitvoering toe, maar een goede repetitie geeft ook een zeer voldaan gevoel. Bovendien is het supergezellig! Kan je iets zeggen over het verschil tussen een 'grote' en een 'kleine' productie? Voor mij zit het enige verschil in de hoeveelheid tekst die je moet leren. Qua voorbereiding in de zin van repetities en inspanning, vind ik ze hetzelfde. Je wilt er toch het beste uithalen, of het nu een grote of een kleine productie is. Hoe verschillend vond je de twee groepen? De groep van de GGvsBB was iets groter, maar dat betekende niet dat het contact minder was. Ik heb beide groepen als zeer positief en enthousiast ervaren en het zijn stuk voor stuk schatten van mensen! Vertel iets over de uitvoeringen van The Gorgeous Gals versus de Barko-broers in het PleinTheater. Die waren super! Het is zo leuk om dan eindelijk het stuk te mogen opvoeren waar je maandenlang mee bezig bent geweest. Het PleinTheater zelf is erg sfeervol en zeer geschikt voor een toneelstuk zoals GGvsBB. Het gekke alleen vond ik de eerste week na het laatste optreden; je hoeft niet meer te repeteren, de scripten kunnen weg en de kleren weer de kast in. Een zwart gat zou ik het niet willen noemen, maar wel vreemd om op dinsdagavond ineens vrij te hebben. Vertel iets over de uitvoering van De oudste kroon ter wereld in De Engelenbak. De oudste kroon ter wereld hebben we drie keer uitgevoerd en ik vond de uitvoering in De Engelenbak het minst leuk. De context van die uitvoering was het ACA Eenakterfestival en het publiek bestond uit volwassenen (zowel bekenden als onbekenden). Ik merkte dat ik het stuk voor volwassenen met meer moeite uitvoerde dan voor kinderen; het is tenslotte een kinderproductie. Vertel iets over de uitvoering van De oudste kroon ter wereld in Buurtcentrum De Pijp. Dit was heel erg leuk. De zaal waarin we het stuk uitvoerden, was tevens de zaal waarin de repetities plaatsvonden, dus bekend terrein. De afstand tussen publiek en toneelspelers was erg klein waardoor je heel goed kon zien hoe de kinderen op ons reageerden en waardoor je ze nog meer 'mee kon nemen' in het verhaal. Sommigen zaten op het puntje van hun stoel of dachten mee en kwamen (luidkeels) met oplossingen, erg grappig! Vertel iets over de uitvoering van De oudste kroon ter wereld in het Emma Kinderziekenhuis. Deze uitvoering had voor mij persoonlijk een dubbele laag. Enerzijds, vanuit de kinderen bekeken, was de uitvoering zeer geslaagd. Het grootste gedeelte van de kinderen zat met ingehouden adem te kijken en luisteren en dat was erg fijn om te zien. Anderzijds heeft het een enorme indruk op mij gemaakt. Je ziet dat ze ziek zijn, dat ze pijn hebben of moe zijn en dat maakte het voor mij erg moeilijk mij te blijven concentreren op het stuk. Want wij lopen zo gemakkelijk het ziekenhuis in en er net zo gemakkelijk weer uit, terwijl die kinderen daar al maanden liggen en wellicht nog maanden zullen blijven liggen. Ik ben wel heel erg blij dat ik iets heb kunnen doen, dat we ze heel even mee hebben genomen naar de wereld van de oudste kroon. Ik weet dan ook zeker dat deze uitvoering (let op de woordspeling) de kroon op mijn toneelspelen is geweest! Wat vond je het leukst om te doen in The Gorgeous Gals versus de Barko-broers? Als ik heel eerlijk ben... Victor een knietje geven in zijn kruis en hem vervolgens wegjagen met een pistool. Tja, dat zijn toch dingen die je niet dagelijks meemaakt. Wat vond je moeilijk om te doen in The Gorgeous Gals versus de Barko-broers? Ik denk dat ik het moeilijk vond om Nancy (mijn personage) niet te eentonig neer te zetten. Ik stond bijvoorbeeld veel met mijn handen in mijn zij. Mijn non-verbale gedrag had wat gevarieerder gemogen, vind ik. In The Gorgeous Gals versus de Barko-broers kwam veel dans voor, hoe vond je dit? Helemaal te gek. Zeker het dansje waarbij de overige spelers het ons proberen lastig te maken en wij koste wat het kost doorgaan met onze dans. En dan ook nog mijn letterlijke uitglijder, geweldig! Dans vind ik sowieso een toegevoegde waarde hebben en in het geval van de GGvsBB hebben we het publiek hiermee denk ik zeker vermaakt. Hoe vond je de acteerprestaties in de groepen gemiddeld? De acteerprestaties zijn redelijk tot goed. Natuurlijk heeft de een meer aanleg dan de ander, maar ik heb ook gemerkt dat iedereen zijn of haar specialiteiten heeft. Lex kan ontzettend droog uit de hoek komen (wat erg komisch is), Anita geeft altijd een eigen draai aan het uitspreken van haar teksten (wat altijd gunstig uitpakt) en ik vind dat Andrea heel goed is in het spelen van haar rol als zij niet aan het woord is of tot de belangrijkste personen van de scène behoort. Want je bent natuurlijk niet alleen het personage als je aan het spreken bent, maar ook je de 'achtergrond' bent van een scène. Ten slotte ben ik van mening dat mensen heel erg kunnen groeien tijdens de repetities. Een voorbeeld daarvan vind ik Petra, die in het begin wat moeite had met haar tekst, maar met de week beter werd. De uitvoering was ook de absolute climax en ik vind het heel knap hoe zij zich ontwikkeld heeft.
|