feiten    producties    medewerkers    personages    artikelen    prijzen    ereleden    kindertheater    contact   

voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012
                                                                                                      

Interview met Niels Simons

door Andrea de Leeuw (december 2007)

Verschenen in de AcA Nieuwsbrief van de maand januari 2008

Dit is de derde keer dat je bij Los Zand speelt. Wat was destijds je eerste indruk van de groep?
De eerste keer, tijdens Blauw Bloed, vond ik het niveau van de andere spelers erg hoog. Dat was even wennen, zeker omdat ik nieuw was in Los Zand. Tijdens de repetities probeerde ik me steeds op te trekken aan het spel van de anderen. Dat lukte niet altijd maar het maakt wel dat je scherper bent en het beste uit jezelf probeert te halen.

Vind je dat er inmiddels veel veranderd is?

Ik vind dat de afgelopen jaren de belangrijkste dingen zijn gebleven, namelijk het plezier waarmee mensen spelen, de zorg die wordt besteed aan de spelers, hun kleding, de rekwisieten en andere randverschijnselen. Zo kun je je focussen op het spel zelf. Wèl vind ik dat door de personele wisseling het niveau wat lager ligt dit jaar. Dat is jammer, maar niet het belangrijkste. Hoe Zijde uiteindelijk op het podium wordt gebracht en dat iedereen zich volledig inzet, dat is belangrijker.

Hoe verschillend vind je de groepen waar je tot nu toe deel van uit hebt gemaakt?

Volgens mij heb ik hierboven al antwoord op die vraag gegeven. Spelers komen en gaan, dus het niveau van je tegenspelers wisselt en je leert daarnaast ook nieuwe mensen kennen.

Heb je voorkeur voor een van de stukken/rollen waarin/die je tot nu toe hebt gespeeld?

Mijn rol in Op reis met Raaspit vond ik erg leuk. Ik speelde een onopvallende man binnen een reisgezelschap die zich in verschillende noodsituaties ontpopte als redder in nood. Voor het publiek was het wel duidelijk dat ik een geheim agent speelde (met regenjas en slappe hoed), terwijl de andere karakters in het gezelschap dat niet zagen.

Is er een rol die je ooit nog hoopt te spelen?

Lastige vraag. Ik denk dan aan rollen die persoonlijk ver van mij af liggen. Een gewiekste zakenman, een onverschillige kraamverzorger, een circusclown met ADHD. Er zijn genoeg rollen te verzinnen.

Hoe bereid je een rol meestal voor?

Mijn voorbereiding is vrij basic; het script vaak doornemen zodat ik zo snel mogelijk zonder kan, rustig nadenken over hoe ik m'n karakter ga aankleden, zowel letterlijk als figuurlijk. Ook kijk ik hoe mijn medespelers hun rol vormgeven, vaak is het interessant of nuttig of grappig om mijn personage daarop aan te passen.

Heb je al bij voorbaat een idee hoe je personage zal gaan worden/eruit gaat zien?

Als ik de synopsis lees, probeer ik me een globaal beeld van het karakter te vormen, vooral van het uiterlijk. Daarna lees ik het script en krijg ik langzaam een beeld van hoe mijn personage reageert op zijn omgeving en de gebeurtenissen die hem te wachten staan. In dat stadium probeer ik mijn kleding en accessoires rond te krijgen. Als laatste probeer ik om het karakter in te vullen met gegevens die niet in het script staan. Dat is erg handig bij het improviseren (indien nodig) en leuk gewoon om te doen. Om een voorbeeld te geven, de lievelingskleur van mijn huidige karakter is TNT-oranje. Wie het stuk kent, weet waarom.

De nieuwe productie Zijde komt eraan. Hoe vind je de repetities verlopen?

De repetities gaan volgens mij erg voorspoedig. De sfeer is goed en de tekst zit er al eerder in dan verwacht. Dat betekent dat we ons langer op de interactie en het spel kunnen richten en da's alleen maar goed. Omdat we niet meer repeteren met het script in de hand, kunnen we ook makkelijker nieuwe dingen uitproberen en meer diepte in de karakters leggen.

Vertel iets over je rol in Zijde.

Mijn karakter in Zijde is een wat stoffig type, dat in de loop van het stuk een grote ontwikkeling doormaakt. Mijn personage moet in het begin aardig wat incasseren, zowel verbaal als fysiek, maar tegen het einde staat hij aardig z'n mannetje. Dat is leuk om te spelen omdat je als acteur steeds accenten moet verleggen en iedere scène anders moet reageren. Het is harder werken, vind ik, maar ook leuk omdat het een andere insteek vraagt dan een statische rol.