feiten producties medewerkers personages artikelen prijzen ereleden kindertheater contact
voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012
|
feiten producties medewerkers personages artikelen prijzen ereleden kindertheater contact
voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012 |
|
|
Interview met Sasja de Vos door Andrea de Leeuw (maart 2008) Verschenen in de AcA Nieuwsbrief van de maand april 2008
Je hebt een schrijfopleiding gevolgd. Hoe ben je daartoe gekomen? Eigenlijk ben ik al heel vroeg begonnen met schrijven. Als meisje van acht schreef ik al geregeld korte verhaaltjes. Toen ik een lang verhaal genaamd Leonie en het Geluidenbeest eens aan de meester liet lezen, besloot hij het in de schoolkrant te plaatsen, iets waar ik toen uiteraard erg verheugd mee was. Op de middelbare school uitte ik mijn schrijfplezier vooral bij het schrijven van opstellen. Hoewel mijn leraar Nederlands altijd erg te spreken was over mijn werk, had ik toch nooit het plan om er echt iets mee te gaan doen. Dat laatste kwam pas tijdens mijn opleiding Toerisme en Recreatie. In eerste instantie wilde ik mij inschrijven voor de studie Journalistiek, maar toen ik in de Yes las over de opleiding Tekstschrijven, dacht ik: dat ga ik doen! Wat heb je al zoal geschreven? Tekstschrijven was (de studie bestaat niet meer) een behoorlijk brede opleiding, waarbij je je uit kon leven in diverse schrijfdisciplines: scenarioschrijven, tijdschriftjournalistiek, proza schrijven, copywriting etc. In de eerste jaren doe je dus van alles wat. Tijdens mijn stage bij het (inmiddels ter ziele gegane) tijdschrift Strictly! hield ik mij vooral bezig met het schrijven van artikelen en als afstudeeropdracht heb ik een comedyserie geschreven. Momenteel ben ik ook weer bezig met een comedy en daarnaast schrijf ik elke maand cd-recensies voor het gratis muziekblad FRET. Had je vóór Los Zand al eens toneelgespeeld? Een keer in een toneelstuk op de lagere school. Op de middelbare school zat ik ook in een musical, maar daar mocht ik alleen maar zingen in het achtergrondkoor. Hoe vind je toneelspelen? Leuk, maar ook best lastig. Vooral de scènes waarin je op het toneel staat, maar nauwelijks of geen tekst hebt. Het is natuurlijk de bedoeling dat je gewoon door blijft spelen, maar af en toe vergeet je dat. Zoals gisteren op de repetitie. In het nieuwe stuk speel ik een smoorverliefd meisje, maar pas toen mijn tegenspeler lieflijk zijn arm om mijn heen legde en mij influisterde dat we ons een beetje verliefd moesten gedragen, besefte ik hoe ik als een houten klaas stond te kijken naar hoe de anderen aan het spelen waren. Hoe vond je de repetities van Zijde verlopen? Goed. Al moest ik in het begin wel wennen aan de vrijheid die de spelers gegeven werd. Ik had verwacht dat we constant regieaanwijzingen zouden krijgen, maar dit was eigenlijk nauwelijks het geval. Omdat ik in eerste instantie geen duidelijk beeld had van mijn karakter, had ik geen idee hoe ik haar vorm moest geven. Maar goed, uiteindelijk is het toch allemaal goed gekomen. Vertel iets over je rol in Zijde? Ik speelde Julia, de achtjarige dochter van een gezin dat in eigen huis gegijzeld wordt. Het is een pienter, maar een beetje zeurderig kind. Vertel iets over de uitvoeringen van Zijde in het PleinTheater.
De
uitvoeringen waren erg leuk om te doen. Ik had verwacht dat ik van tevoren
zenuwachtig zou zijn, maar eigenlijk was dit totaal niet het geval. Eerlijk
gezegd vond ik de uitvoeringen minder eng dan de repetities. Bij de repetities
zitten je medespelers en regisseuse van een meter afstand naar je te kijken,
terwijl je vanaf het toneel slechts in een zwart gat kijkt. Gemiddeld. Sommigen staken echt boven de rest uit, sommigen waren wat minder. Ik schaar mezelf dan ook onder de laatste groep. Inmiddels zijn de repetities van de kindervoorstelling Buitenaards contact in volle gang. Hoe vind je het gaan? Goed. Het was in het begin even wennen om na een week rust opeens met een andere groep te spelen, maar gelukkig zijn de spelers van dit stuk net zo aardig als van het andere. Iets wat ik overigens erg belangrijk vind. Als je je niet op je gemak voelt in een groep, is het toch lastiger om vrijuit te kunnen spelen. Hoe lijkt het je om voor kinderen op te treden en op verschillende locaties in plaats van in een theater? Het feit dat we voornamelijk in ziekenhuizen gaan optreden, vind ik extra bijzonder. Al duurt het stuk maar een halfuur: het is toch fijn als je die zieke kinderen eventjes afleiding kan brengen. Ook vind ik het wel extra spannend om voor kinderen op te treden: het is nu eenmaal een kritisch publiek. Maar goed, áls ze lachen of gewoon geboeid kijken, dan weet je ook dat ze het echt leuk vinden. Wie bewonder je enorm op het gebied van schrijven? Herman Brusselmans. Al moet ik zeggen dat ik een aantal jaar geleden gestopt ben met het lezen van zijn werk. Halverwege het zeventiende boek (de man schrijft twee boeken per jaar) had ik er opeens genoeg van. Brusselmans is een schrijver die veelvuldig gebruik maakt van herhaling. Niet alleen als stijlmiddel, maar ook qua onderwerpen. Op een gegeven moment is het dus alsof je steeds hetzelfde boek leest. Jammer, want zijn schrijfstijl en humor vind ik nog steeds geweldig. Op het gebied van scenarioschrijven bewonder ik vooral Larry David (Seinfeld, Curb Your Enthusiasm) en het duo Ricky Gervais en Stephen Merchant (The Office, The Extra's). Wat zijn je toekomstplannen, blijf je zowel schrijven als toneelspelen? Schrijven in elk geval zeker. Momenteel leg ik de laatste hand aan de pilot van een comedyserie, waarmee ik eindelijk eens een interessante opdracht hoop binnen te slepen. Wat toneelspelen betreft: dat ligt eraan. In eerste instantie ben ik eraan begonnen om gewoon eens iets nieuws uit te proberen. Om te kijken of ik het kon. Nu zie ik dat ik zeker geen natuurtalent ben, maar dat het wel gaandeweg vooruitgaat. Zolang mijn spel groeit, zal ik het zeker blijven doen, maar zodra ik merk dat ik op het middelmatige blijf steken, zal ik er waarschijnlijk wel mee stoppen. Maar goed, ik ben nog maar een halfjaar bezig, dus ik gun mezelf nog even de tijd.
|