feiten    producties    medewerkers    personages    artikelen    prijzen    ereleden    kindertheater    contact   

voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012
                                                                                                      

Dubbelinterview met Annelotte van Aarst en Eva Benthem

door Andrea de Leeuw (december 2010)

Verschenen in de AcA Nieuwsbrief van de maand januari 2011

Jullie zijn dit studiejaar ingestroomd in het tweede jaar van de Dutch Academy of Performing Arts. Vertel hier eens iets over.

Annelotte: Ik zat afgelopen jaar in mijn examenjaar voor havo. Daarnaast heb ik veel audities gedaan bij verschillende scholen (onder andere Amsterdamse Theaterschool en Toneelacademie Maastricht).

Tijdens mijn audities kwam ik via iemand bij DAPA. Tijdens de open dag van DAPA werd ik erg enthousiast over deze school en ik besloot ook hier auditie te gaan doen voor de richting drama.

De eerste twee rondes ben ik goed doorgekomen, maar bij de derde ronde vertelde het bestuur dat de opleiding particulier verderging wegens bezuinigingen en dat kon ik financieel niet halen.

Ik had me al voorbereid op een jaar werken en cursussen volgen, toen de opleidingsmanager van DAPA mij belde: hij had een leuk voorstel voor me. De dramadocenten hadden overlegd en ze waren van mening dat ik in het tweede jaar kon starten. Aangezien het tweede jaar nog in de mbo-stroming zat, ging het me niet zoveel kosten.

Dus nu ben ik helemaal gelukkig met mijn opleiding!

Eva: Vóór mijn huidige studie  aan de DAPA, studeerde ik aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, ArtEZ. Daar deed ik de opleiding tot theaterdocent. Ik ben daar in januari 2010 gestopt omdat het toch niet mijn studie was. Ik wilde op het toneel staan en niet achter de bühne bezig zijn.

Ik heb het nu enorm naar m'n zin op de DAPA. Leuke, gezellige klas. Lessen die aansluiten bij m'n passie en goede docenten. 'k Ben heel blij dat ik nu aan de Dutch Academy of Performing Arts studeer.

Hebben jullie al in veel voorstellingen gespeeld?

Annelotte: Ik heb tijdens mijn middelbare schooltijd lang bij Oberon Theaterproducties gespeeld. Dit is een musicalvereniging in Alkmaar. Daar heb ik in A Magical Chorus, Footloose en West Side Story gespeeld. Vooral West Side Story was een geweldige ervaring. Ik speelde toen de rol van Anita.

Ook heb ik op de middelbare school in veel stukken gespeeld. Als er iets te spelen, dansen of zingen viel, dan wilde ik eraan meedoen.

Onlangs heb ik voor een stage van DAPA meegedaan in de opera ¢a Ira Moed. Dit voerden we op in het Nieuwe Luxor Theater te Rotterdam. Dit was meteen een grote ervaring aangezien koningin Beatrix ook kwam kijken.

Eva: Van 2005 tot 2008 volgde ik een vooropleiding musical aan het Utrechts Centrum voor de Kunsten (UCK). Daar hadden we rond de kerst een kleine productie en vlak voor de zomervakantie een grote eindproductie (onder andere Moulin Rouge, Chicago, Cabaret en West Side Story). In totaal dus zes producties op het UCK. Daarnaast heb ik op mijn middelbare school mogen meespelen in twee producties, een was een musical en de tweede was een theatervoorstelling die tot stand is gekomen door middel van improvisatie.

Op ArtEZ heb ik drie voorstellingen mogen toevoegen aan m'n lijstje. In mijn eerste jaar maakten we een kindervoorstelling met als inspiratiebron het boek Meester van de zwarte molen, geschreven door Otfried Preussler. Het was bijzonder want we maakten alles zelf. Van script tot vormgeving. In mijn tweede jaar zetten we het stuk NOACH op de planken: inderdaad, het Bijbelse verhaal van de Ark van Noach. Maar dan wel in de toneelversie van Anton Koolhaas. Daarnaast was ik speelster in het derdejaarsregiestuk IK BEN BLOED van Jan Fabre, geregisseerd door derdejaarsstudente Guillaume Raemakers.

Gaan jullie na deze opleiding nog een vervolgopleiding doen?

Annelotte: Mijn doel is uiteindelijk toch nog steeds om te studeren aan de Toneelacademie Maastricht. Dat is toch wel het beste van het beste en ik heb alleen al tijdens de audities die ik daar heb gedaan, ontzettend veel geleerd. Toch wil ik dat nu nog niet. Ik leer veel op de DAPA en ik denk dat het een goede basis is.

Eva: Ja, ik schat de kans vrij groot dat ik na m'n huidige opleiding nog een vervolgopleiding ga doen. Ik ben ontzettend nieuws- en leergierig en zou ook graag nog een studie willen doen die niet theatergerelateerd is. Dus dat is een optie. Aan de andere kant zou ik ook heel erg graag naar het buitenland gaan en daar een andere theateropleiding gaan volgen, post graduate in Engeland bijvoorbeeld.

Wat willen jullie het liefst bereiken op theatergebied?

Annelotte: Op het podium staan. De kick die ik daarvan krijg, geeft me energie en ik leef daar gewoon voor. Het klinkt misschien wat cliché, maar ik doe en wil niets liever dan waar ik nu mee bezig ben.

Het lijkt me geweldig om later bij een gezelschap als Orkater te spelen en door het land te reizen met voorstellingen.

Afgelopen zomer heb ik ook kennisgemaakt met acteren voor de camera. Dit is heel anders, maar ook wel een uitdaging. Ik heb nu af en toe wat figuratieopdrachten en ik begin het steeds leuker te vinden.

Eva: Stiekem weet ik dat nog niet heel goed, wat ik precies wil. Komt misschien omdat ik nog best jong ben en nog erg bezig met het vinden van 'mijn plek' binnen de, kleine, theaterwereld. Daarbovenop komt ook nog eens dat ik zo veel interesses heb, dat ik nog diffuus ben in een echte richting. Ik volg nu een Drama Artist-opleiding, maar ik hou ook ontzettend veel van dansen.

Ik ben een persoon van zowel de grote, 'showie,' voorstellingen, alsmede ook van de kleinschalige voorstellingen. Ik wil ontroeren, openbaren, inspireren en fascineren.

Hoe bereiden jullie een rol meestal voor?

Annelotte: Ik lees altijd eerst goed het script door en probeer uit te vinden wat de belangen zijn van het personage dat ik ga spelen: welke relaties heeft hij/zij en met wie?Waar en wanneer speelt het zich af en hoe heeft dat invloed op het karakter? Wat wil hij/zij bereiken? Ik probeer meestal ook meteen een uiterlijk te schetsen. Dat helpt mij erg bij het inleven van de rol.

Als ik het niet echt helder krijg voor mezelf, dan ga ik een rolbeschrijving maken en laat ik anderen ook vertellen hoe ze over de rol denken die ik ga spelen.

Ik vind het erg leuk om typetjes te spelen, maar serieuze rollen zijn ook heel interessant.

Eva: Ik lees het script hardop door en probeer de tekst zo snel mogelijk uit mijn hoofd te kennen. Verder komt de ontplooiing van een stuk bij mij vaak kijken tijdens het repeteren. Ik probeer elke repetitie iets nieuws te ontdekken, mezelf te verassen en op die manier de rol steeds meer uit te pluizen en 'm eigen te maken. Als het een complexe rol is, doe ik thuis nog wat voorstudies. Google dingen, zoek afbeeldingen ter inspiratie en lees historische feitjes. Het is voor mij belangrijk dat ik enigszins een achtergrondverhaal bij de rol kan creëren, daaruit kan ik de acties en/of reacties van het karakter in het hier en nu beter neerzetten.

Annelotte, hoe vind je de repetities van Missie Macoco tot nu toe verlopen?

Annelotte: Het is heel anders dan hoe ik gewend ben te repeteren, maar dat maakt het dus ook leerzaam en interessant. We spelen elke repetitie het stuk helemaal door en dat ben ik niet gewend. Als ik aan het repeteren ben voor een stuk, behandelen we meestal één scène tegelijk en gaan we die helemaal uitpluizen en leggen we de mise-en-scène vast. Maar ik denk dat het goed is dat je ook te maken krijgt met zoveel mogelijk repetitiestijlen, want zo leer je daar later in het werkveld ook beter mee omgaan. Geen enkele regisseur heeft dezelfde manier van werken.

Eva, hoe vind jij de repetities van Superhelden tot nu toe verlopen?

Eva: Er is veel ruimte voor je eigen invulling. Wat bij mij resulteert in nieuwe ontdekkingen en mogelijkheden tot eigen onderzoekjes.

Annelotte, hoe vind je het in een groep te spelen met mensen met allerlei verschillende theaterachtergronden? (hobby, stage etc.)

Annelotte: Ja, dat vind ik heel leuk. Het heeft ook een minder grote druk dan dat ik soms merk op mijn opleiding. Iedereen heeft er veel plezier in en je komt hier vrijwillig, dus tegenzin bestaat hier niet. Ik vind het ook erg leuk om ieders verhaal te horen en waarom ze hebben gekozen om mee te doen in dit stuk. Ik merk dat we veel van elkaar kunnen leren, al doe je nu een opleiding die te maken heeft met theater of niet en dat vind ik een mooi proces en een mooie manier van theater maken.

Eva, hoe vind jij het dat Superhelden op verschillende locaties gespeeld gaat worden?

Eva: Ik vind het erg leuk dat de voorstelling op verschillende locaties gespeeld gaat worden. Elk publiek is anders en zal anders reageren op de voorstelling, ditzelfde geldt voor de locatie. Het zal ons nieuwe input geven, maar ook beperkingen waar we op dat moment mee zullen moeten werken.

Annelotte, vertel iets over je rol in Missie Macoco.

Annelotte: Ik speel Simone in het stuk. Zij is de assistente van Frits van Borssen, de eigenaar van Club Macoco. Simone doet alles voor Frits, maar eigenlijk droomt ze zelf van een carrière als showdanseres. Hiervoor is ze ook aangenomen, maar Frits vertelt haar steeds weer dat ze dit nu nog niet kan gaan doen, maar dat die tijd nog komt. Daar trapt Simone steeds weer in.

Simone is volgens mij een oprechte vrouw, alleen ze is een beetje verbitterd door het feit dat ze haar droom niet kan waarmaken. Daarom kan ze het ook niet zo goed vinden met de showdanseressen die wél mogen optreden: het duo Mathilda en Helena Palm.

Het was best een uitdaging voor mij om deze rol te spelen, want meestal speel ik erg uitbundige rollen. Maar dat is dus ook een goed leerpunt voor mij.

Ik vond het eerst ook wel moeilijk om me in het personage van Simone te verplaatsen, maar nu snap ik haar doel in het stuk en het lukt steeds beter.

Eva, vertel iets over je rol in Superhelden.

Eva: De naam van mijn karakter in de voorstelling is Nancy. Ik ben de leider van de groep Superhelden en ben het brein van de groep, ik bedenk de plannen. Verder heb ik tijdens de repetities uitgevonden dat mijn karakter bedachtzaam en verstandig is. Zo zal ik bijvoorbeeld nooit zo maar ergens instappen. Daarnaast ben ik kalm en krachtig. Waar mijn twee mede-Superhelden zich soms kunnen laten leiden door impulsen of gevoelens, zal ik beheersd reageren.