|
feiten producties medewerkers personages artikelen prijzen ereleden kindertheater contact
voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012 |
|
|
Interview met Ralph Koopman door Andrea de Leeuw (januari 2010) Verschenen in de AcA Nieuwsbrief van de maand februari 2010
Je zit op de Dutch Academy of Performing Arts. Kan je hier iets over vertellen? Jazeker, het is immers een opleiding die nog maar drie jaar bestaat. Voorheen heette het NME. Dit was een particuliere musicalopleiding. Drie jaar geleden is het een volwaardige gesubsidieerde opleiding geworden en heeft het dus de nieuwe naam gekregen. Leuk aan de DAPA is dat je een hoofdvak kan kiezen waarin je gespecialiseerd wilt worden. Zo heb ik gekozen voor hoofdvak spel, dus acteur. Maar dat je daarnaast ook nog steeds de vaardigheden voor zang en dans leert zodat je optimaal opgeleid kan worden, is voor mij een reden geweest om deze academy te gaan volgen. Heb je al in veel voorstellingen gespeeld? Ik heb voornamelijk in veel kindervoorstellingen gespeeld. Ik vind het erg leuk om te zien hoe slim kinderen eigenlijk zijn. Dingen waarvan ik had verwacht dat het voor een veel ouder publiek bestemd was, daar leefden ze gewoon in mee. Eigenlijk zijn kinderen allemaal acteurs. Wat een ontzettend inlevingsvermogen en verbeeldingskracht hebben ze, haha. Ga je na deze opleiding nog een vervolgopleiding doen?
Nee, ik vind mijzelf dan te oud worden. Na deze opleiding wil ik wel cursussen blijven volgen, maar wel op zoek gaan naar werk. Er is veel vraag, weinig aanbod dus ik hoop dat mijn harde werken wordt beloond in de toekomst. Wat wil je het liefst bereiken op theatergebied? Ik vind eigenlijk zowel theater als televisie erg leuk. Bij theater is het zo leuk dat je meteen contact hebt met het publiek, waardoor je soms dat fijne stofje in je lichaam kan ontwikkelen en nog lekkerder kan spelen. Bij camera-acteren vind ik het fijn dat het vaak klein spel is, waardoor het voor mij makkelijker is om dichter bij een personage te komen.
Hoe bereid je een rol meestal
voor? Eerst het script goed doorlezen en begrijpen wat mijn personage allemaal wil. Daarna zorgen dat ik mijn tekst goed ken om het vervolgens met mijn tegenspeler(s) te spelen. Keuzes maken is voor mij in dit proces altijd het lastigst. Hoe vind je het als niet-Amsterdammer in Amsterdam toneel te spelen?
Ik ben dol op Amsterdam. Ik heb er een jaar gewoond, maar door omstandigheden ben ik naar Utrecht verhuisd. Ik hoop binnenkort toch wel weer een plekje in Amsterdam te vinden om me te kunnen settelen. Hoe vind je de repetities van Sebastiaan tot nu toe verlopen?
Het gaat erg goed. Er kan nog best veel aan gesleuteld worden, maar daar hebben we tenslotte nog twee maanden de tijd voor. Iedereen moet even zekerheid hebben in zijn tekst omdat daar nog vaak gedachtes naartoe gaan, maar dat gaat vast helemaal goed komen. Ik weet zeker dat het een ontzettend leuke voorstelling gaat worden. Hoe vind je de sfeer in de groep?
De sfeer is erg goed. Als er gespeeld moet worden, is er een goede concentratie, wat ik erg belangrijk vind. En daarbuiten is iedereen erg gezellig. Het is een vertrouwde groep.
Vertel iets over je rol
in
Sebastiaan. Ik speel E.J. Martens, een journalist. E.J. is ooit eerder voorgekomen in toneelvoorstellingen van Los Zand, maar ik heb hem nooit gezien. Ik ga er dus echt mijn eigen ding van maken. E.J. is een zelfverzekerde man die met zijn woorden en overtuigingskracht heel snel de mensen om hem heen om de tuin kan leiden. Hij heeft een hoog E.Q. om het zo maar te zeggen. In eerste instantie is E.J. in het kasteel voor zijn werk als journalist, maar het zou zo maar kunnen dat hij op slag verliefd gaat worden op iemand in het kasteel... Dans speelt een belangrijke rol in dit stuk, hoe vind je dit? Ook weer erg leuk! Zoals ik eerder al zei, wilde ik de DAPA volgen omdat ik daar gespecialiseerd word in verschillende kanten van het theater. En mijn kennis die ik heb opgedaan voor dans, kan ik in Sebastiaan weer gaan gebruiken. Het is een leuke voorstelling vol met spel, muziek en dans.
|