feiten    producties    medewerkers    personages    artikelen    prijzen    kindertheater    ereleden    contact   

voor het laatst bijgewerkt op: 9-2-2012
                                                                                                      

Interview met Daniel Bres

door Andrea de Leeuw (november 2011)

Verschenen in de AcA Nieuwsbrief van de maand januari 2012

 

Wat heb je allemaal aan theater gedaan vóór je bij Los Zand kwam?

Bij de eindmusical van groep 8 op de basisschool speelde ik een journalist die maar één lange ingewikkelde zin moest uitspreken. Ik kreeg een enorme black-out en stuntelend en trillend kroop ik richting de coulissen. Ik schreeuwde dat ik nooit meer zou toneelspelen, maar een paar jaar later, op de middelbare school, meldde ik me toch aan bij het clubje. Het had toch een mysterieuze aantrekkingskracht op me!

 

Hoe vind je toneelspelen?

Moeilijk en confronterend, daarom een enorme uitdaging.

 

Bij zowel Theatergroep Thomas als bij Los Zand wordt gewerkt met eigen, nieuwe teksten. Hoe vind je dit ten opzichte van reeds bestaande stukken?

Bij Theatergroep Thomas hebben we het stuk al spelend tot stand laten komen. Eerst bedachten we allemaal een personage dat we graag wilden spelen, vervolgens gingen we daarmee improviseren, waar Roos van Rijswijk scènes van heeft geschreven.

Bij Los Zand zijn de rollen aan het begin verdeeld en zijn we vanuit het script gelijk gaan repeteren. Dus dat verschilde ook wel tussen Thomas en Los Zand. Maar het zijn natuurlijk inderdaad allebei nieuwe teksten, wat ik fantastisch vind. Ik denk ook dat veel publiek dat leuker vindt dan een zoveelste Shakespeare, als ze niet zeker zijn over het niveau van de acteurs.

 

Hoe vind je de repetities van Sol tot nu toe verlopen?

Erg vrij en ontspannen. Iedere keer doen we een complete doorloop van het stuk, wat we zo vroeg in het proces bij Theatergroep Thomas zeker niet deden (of konden doen). Het is, zoals Patrick ook zei, vaak wel wat rommelig en dat mag best wat strenger afgestraft worden.

We zijn allemaal eerlijk tegen elkaar, dus bij het pilsje achteraf geven we elkaar vaak advies en (voorzichtige, opbouwende, goedbedoelde) doch ernstige kritiek, haha! Ik twijfel er niet aan dat het een leuk stuk gaat worden.

 

Vertel iets over je rol in Sol.

Ik speel Fox, die samen met zijn baas Pit de revolutionairengroep de “Scharlakenrode Sabeltandtijgers” vormt. Wij zetten ons goedschiks en kwaadschiks in president Sol af te zetten. Het spelen van een ruige, sluwe rebel is natuurlijk een beetje een jongensdroom.

 

Hoe vind je het in een groep te spelen met mensen met verschillende theaterachtergronden en -ervaring? (stage, hobby etc.)

Het zorgt voor een sfeer waarin je je op je gemak voelt en nergens toe gedwongen. Het is heel raar om in een toneelstuk een grote bek te hebben tegen een ouder iemand voor wie je alleen maar respect hebt. Bij de toneelscholen merkte ik dat het ‘schoudergeduw’ creativiteit behoorlijk in de weg staat en slechts een hoop hysterisch aandachttrekken tot gevolg heeft.

 

Hoe vind je de acteerprestaties in de groep gemiddeld?

Ik vind de meeste spelers erg sterk. De tekst moet er alleen nog veel harder ingeramd worden, want nu kunnen sommige scènes nog niet echt gespeeld worden zonder script erbij. En we kunnen soms met zijn alleen een beetje melig worden. Niks mis mee, maar het publiek ligt pas in een deuk als wij een strakke kop houden natuurlijk. 


 Wie zijn je grote voorbeelden op acteergebied?

Laurence Olivier, Marlon Brando, Dustin Hoffman, Daniel Day-Lewis, Jack Nicholson, Steve McQueen etc. De oudere, buitenlandse garde dus meestal.

 

Wat zijn je toekomstplannen op acteergebied?

Meehelpen om van Sol een prachtvoorstelling te maken, dat allereerst.
Ik zou graag een toneelopleiding doen en er mijn beroep van maken. Het blijft toch het leukste wat er is, we zien wel of het lukt. Dan maar een paar jaar droog brood eten!