feiten    producties    medewerkers    personages    artikelen    prijzen    ereleden    kindertheater    contact   

voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012
                                                                                                      

Interview met Patrick van Rijn

door Andrea de Leeuw (november 2011)

Verschenen in de AcA Nieuwsbrief van de maand december 2011

Wat heb je allemaal aan theater gedaan vóór je bij Los Zand kwam?

De eerste stappen op het toneel zette ik toen ik in groep zes van de basisschool zat. We deden toen een soort van musical en ik mocht daarin een ijsje spelen. Ik droeg een heel mooi pak gemaakt van karton waar alleen mijn armen en mijn hoofd uitstaken, dus je moest goed kijken om mij te herkennen.

Later, veel later, op mijn 29e om precies te zijn, werd ik lid van theatergroep Sayonara in Alkmaar, waarin ik in een eenakter speelde. Ik had maar één tegenspeelster, dus er werd direct al heel wat van mij gevraagd. Ik speelde de rol van een afgestompte ober die op de avond dat het café was afgehuurd voor een 25-jarig huwelijksfeest, de jubilerende bruid moest zien te vermaken tot haar man en gasten zouden komen. Wat uiteraard nooit gebeurde. 

Hoe vind je toneelspelen?

Ik vind toneelspelen erg leuk om te doen. Voor even iemand anders zijn, wie wil dat nou niet. Ook het samen met anderen werken aan een voorstelling en op die manier iets moois of leuks maken, spreekt mij erg aan.

Je speelde afgelopen jaar voor het eerst in Los Zand in de voorstelling Missie Macoco. Vertel hier iets over.

De eerste voorstelling bij Los Zand was voor mij Missie Macoco. Missie Macoco speelde zich (voornamelijk) af in de nachtclub van Frits van Borssen, de Macoco genaamd. Het ging al een tijdje niet zo goed met de club, dus de verse aanwas van klandizie, in de vorm van soldaten van de bezetter, kwam de op geld beluste Van Borssen goed uit. Mijn rol was die van soldaat Tim Arden, de rechterhand van majoor Bárin. Omdat ik pas halverwege het repetitieproces instroomde, vond ik het best lastig om mijn plekje in de groep te vinden.

Hoe vond je de voorstellingen in het Polanentheater?

De twee voorstellingen in het Polanentheater vond ik erg leuk om te doen. Wel spannend, maar alles was goed geregeld en de voorstellingen, vooral de eerste, verliepen goed.

Hoe vind je de repetities van Sol tot nu toe verlopen?

De repetities van Sol vinden dit keer plaats in het PleinTheater. Vorig jaar repeteerden we nog in BC De Pijp. Omdat de sfeer in de groep erg goed is, ga ik elke week met veel plezier naar de repetitie toe. Het valt me op dat sommigen uit de groep echt een verbluffend goede tekstkennis hebben, zo vroeg in het proces. Anderen (waaronder ikzelf) moeten er nog wel wat harder aan werken, maar toch merk ik dat het elke repetitie wat beter gaat. Omdat door ziekte, andere afspraken, etc. de groep pas enkele keren compleet is geweest, verlopen de repetities soms wat rommelig. Aangezien we nog voldoende repetities voor de boeg hebben en met de open sfeer die er heerst, denk ik dat we zeker een goede voorstelling moeten kunnen maken.

Vertel iets over je rol in Sol.

De rol die ik speel, is die van Pit (naast nog een kleine rol als dokter en als soldaat). Pit is de oprichter en leider van rebellenbeweging 'De Scharlakenrode Sabeltandtijgers'. Samen met zijn rechterhand Fox, proberen ze (op hun eigen manier) de net aangetreden president Ferdinand Sol het leven zuur te maken. Als Fox en Pit op het grote feest dat Sol organiseert om zijn aantreden te vieren verschijnen, loopt het vreselijk uit de hand.

Hoe bereid je een rol voor?

Ik bereid een rol meestal voor door eerst mijn eigen tekst door te nemen en een beeld te vormen van de persoon die ik speel. Daarna lees ik het hele script en beginnen er steeds meer puzzelstukjes op hun plaats te vallen. Tijdens de repetities probeer ik vaak wat dingetjes uit en zo ontstaat er langzaamaan een echt (nou ja, zo echt mogelijk dan) 'personage'. 

Hoe vind je het in een groep te spelen met mensen met verschillende theaterachtergronden? (stage, hobby etc.)

Juist doordat de groep zo gevarieerd is qua leeftijd, ervaring, ambitie etc. kan ik er veel van mijzelf in kwijt. Alle leden van de groep hebben wel iets in te brengen en als iemand met ideeën komt, wordt daar altijd serieus naar geluisterd. Ik denk dat dit de groep en daarmee ook de voorstelling sterker maakt.

Tijdens de voorstelling zal er livemuziek verzorgd worden door duo Bumble Bee. Hoe vind je dit?

Het feit dat er livemuziek wordt gemaakt tijdens de voorstelling, spreekt me aan. Wel vraag ik mij een beetje af hoe ik dat dan voor me moet zien. Ik heb nog geen (volledige) repetitie meegemaakt waarin duo Bumble Bee meespeelde. Ook lijkt het me dat alles dan nogal goed op elkaar afgestemd moet zijn, dus zal dat nog flink gerepeteerd moeten worden.

Hoe dan ook, we zullen ons stinkende best doen om er iets moois van te maken.