|
Interview met Rita de Leeuw
door
Andrea de Leeuw (februari
2012)
Verschenen in de
AcA Nieuwsbrief van de maand
maart 2012
Zestien jaar Los Zand…
De tijd vliegt, wat gaat dat snel.
Wat een voorstellingen hebben we gehad. Van tevoren heb ik me ernstig in het
regisseren verdiept, gekeken naar anderen (die ik hoog acht, zoals Alex van
Warmerdam en Theu Boermans) en bedacht hoe ik –in overleg met Andrea- zou willen
hoe een stuk gespeeld moet worden. Ik houd niet van statisch toneel, het moet
bewegen. Graag met vlotte teksten die makkelijk te hanteren zijn voor spelers,
maar dit is altijd het geval bij ons.
Bij de eerste regie (Vlucht
naar de Aarde, 1997) had ik het idee dat
ik mensen bepaalde dingen kon opleggen tijdens het spel. Echter hier ben ik
vrijwel direct vanaf gestapt. Dit werkt niet, het zijn geen beroepsacteurs. Zo
krijg je geen natuurlijk spel. Spelers mogen zelf hun rol invullen en ik stuur
bij indien nodig. Ik zorg dat ze elkaar de ruimte geven op het toneel, zodat het
toneelbeeld er leuk uitzien. Ze moeten zich vrij op het toneel kunnen bewegen,
dat is een van de belangrijkste dingen. Spelers hebben soms hele leuke ideeën
waar ik graag voor opensta. Slechte ideeën wijzen we af. Ik ben heel tevreden
over de resultaten die we hebben. Op de tekst zijn we wel streng; tekstkennis is
immers een basisvoorwaarde.
De
samenwerking met Andrea….
Die is fantastisch, zij weet precies wat ze wil en dat is makkelijk. Ik voel dit
aan en voer het uit. Zij staat ook voor ideeën van mij open. Verder zorg ik dat
de sfeer in de groep goed blijft.
Erkend leerbedrijf…
Sinds bijna vier jaar mogen we stagiairs aannemen en dit bevalt uitstekend. De
stagiairs storten zich altijd vol overgave op een rol. Het doet er nauwelijks
toe wat, met het grootste gemak pakken ze alles aan. Ze staan open voor kritiek,
zijn nooit boos of geïrriteerd hierover, hebben ook kritiek op anderen maar doen
dit op zo’n positieve manier, dat iedereen hiermee kan leven. Amateurspelers
hebben vaak lange tenen en derhalve moet je heel voorzichtig zijn met kritiek
geven. De stagiairs hebben dit geheel veranderd. De combinatie van
amateurspelers en stagiairs werkt fantastisch.
Wat ook heel leuk is, is het
leeftijdsverschil in de groepen. Stagiairs zijn meestal heel jong en een deel
van de amateurspelers is een stuk ouder. Dit werkt heel leuk en iedereen leert
van elkaar en heeft er plezier in. Het heeft mijn voorkeur altijd met een paar
stagiairs in de groep te werken.
Kindertheater…
Heel leuk om te doen. Kinderen zijn een fijn en dankbaar publiek. Echter, ze
worden vaak omgeven door pedagogen die niets van theater (en kinderen) weten. De
pedagogen hebben op bijna alles kritiek, juist op de dingen die de kinderen heel
leuk vinden. Uitzonderingen zijn het Emma Kinderziekenhuis en
Buurtcentrum De Pijp, waar ook pedagogen
werkzaam zijn. Die zijn ruimdenkender.
Eenakterfestivals…
Voor de groepen zijn die erg leuk.
Deelname kost niets en je hebt een zaal en publiek ter beschikking, wat wil je
nog meer. Als er door de organisatie geld voor optreden wordt gevraagd, zal dit
voor veel groepen een rem zijn.
Inmiddels heb ik een aantal festivals bijgewoond. In aanvang had ik me er veel
van voorgesteld, maar het viel me niet mee. Er worden vaak dezelfde stukken
gespeeld. Avondvullende stukken, die dus te lang zijn, worden met gemak ingekort
tot een halfuur. Dit schijnt zorgvuldig te gebeuren, maar het resultaat vind ik
persoonlijk erg armetierig en soms zelf verschrikkelijk. Bij stukken van
bijvoorbeeld Pinter heb ik dit een aantal maal meegemaakt en ik vond dit heel
storend. Eigenlijk zouden alleen echte (korte) eenakters gespeeld moeten worden.
Sol…
Sol
is een heel leuk en vrolijk stuk waarin een aantal fantastische spelers meedoet.
Het hoofdpersonage wordt gespeeld door Vanya Tam en hem hoef je eigenlijk niets
te leren, hij speelt veel leuker dan wij ons hadden kunnen voorstellen. Ook de
anderen spelen hun rollen overtuigend en met zoveel plezier, dat straalt van het
toneel af. Ik ben er heel tevreden over.
Promotie…
De promotie van
Sol
is heel modern en nieuw voor mij. Jean Koning
heeft samen met S.T. Vacirca een prachtige clip gemaakt bij een song van hem (Hollywood
Poison), speciaal voor dit stuk geschreven. De clip is fantastisch. Onze
inmiddels vaste fotograaf Rien de Jager
heeft prachtige affiches gemaakt waarin de hoofdrolspeelster met een
filmsterverleden in allerlei beroemde affiches is geprojecteerd. Rien doet dit
met heel veel liefde en dit is duidelijk te zien.
Wij zijn heel blij met hem!
| 