Het tweede stuk was Ongeluk van Los Zand, zoals altijd geschreven door Andrea de Leeuw. Het echtpaar hierin is een stuk jonger, maar hun verhouding is veel slechter.

 

De man is werkloos, de vrouw brengt het geld binnen. Ze haat zijn bezoeken aan de kroeg en weigert hem er geld voor te geven. Over en weer worden harde waarheden gezegd en de sfeer wordt steeds slechter. Het dochtertje en het inwonende zusje van de vrouw proberen zich zo veel mogelijk te onttrekken aan de problemen in huis. Het zusje wordt ook nog gestalkt door een vreemde politieman, die zelfs tot in huis doordringt. Een ander vriendje is duidelijk niet in staat tegenwicht te bieden tegen de stalker. Intussen is de man naar de kroeg vertrokken, omdat het thuis niet meer te harden is.

Later op de avond staat de politieman weer voor de deur. Deze keer komt hij niet voor het zusje, maar hij heeft slecht nieuws voor de vrouw: haar man heeft een ernstig ongeluk gehad. De vrouw zakt in elkaar.

 

Deze verrassende clou had wel wat meer uitgewerkt mogen worden: hoewel het echtpaar elkaar bijna naar het leven staat, houdt de vrouw dus nog wel van haar man. Nu was het wat erg kort: na het flauwvallen kwam meteen de donkerslag.

 

Vooral de vrouw en de man speelden goed.