feiten    producties    medewerkers    personages    artikelen    prijzen    ereleden    kindertheater    contact   

voor het laatst bijgewerkt op: 14-05-2012
                                                                                                      

Verschenen in de AcA Nieuwsbrief van de maand april 2010

Eén keizerin, twee journalisten, twee mensen die niet zijn wat ze lijken en een schurkachtige man met een dito moeder. Het was weer tijd voor Los Zand.

Voor het eerst was Los Zand voor een grote productie neergestreken in het Polanentheater. Dit duidelijk meer professionele theater bleek een uitstekende keuze. Mooie belichting en een gezellig café, wat wil een mens nog meer?!

Het stuk begon met een heuse soundtrack gezongen door Aart van den Brink die meer en meer de huistroubadour van Los Zand begint te worden. Het nummer "Sebastiaan" is niet zomaar het begin van de voorstelling maar ook meteen de inleiding van het verhaal. Na deze zang, uiteraard door Aart zelf begeleid op de gitaar, gaat het stuk verder met een dansscène. Hierin zien we wat er reeds bezongen werd; de keizerin en haar geliefde worden op ruwe wijze gescheiden. Nu kan het verhaal echt beginnen!

De twee sterren van de avond zijn, hors concours, Lex Huis in 't Veld en Lizzy Hennequin. Lex als de slechterik Sebastiaan en Lizzy als de mother of evil, die nog veel en veel erger is dan haar zoon.

Lizzy, 21 lentes jong, speelt de moeder van Sebastiaan en hier moet een compliment voor de grime worden gemaakt; het is geen makkelijke taak om een 21-jarige schoonheid te veranderen in een soort Cruella de Vil.

Lex, een van de routiniers van Los Zand, speelt als vanouds, waarbij duidelijk wordt dat hij niet voldoet aan het profiel van de standaard bad guy. Hij twijfelt over zijn rol, zijn doel en wat hij allemaal wil doen om zijn doel te bereiken. Het vergiftigen van een knappe journaliste bleek een brug te ver. Mooi gespeeld!

Michel de Leeuw, ook al zo'n ervaren rot van Los Zand, speelt de bediende van Sebastiaan die eigenlijk in het verzet tegen hem zit. Zijn loopje is grappig, zijn vaardigheden met zwaarden zijn vooral erg goed.

Ralph Koopman, als de journalist E.J. Martens, speelt werkelijk fantastisch. Zo vol humor en vol overtuiging. Met name zijn dansscène met de keizerin is ronduit hilarisch. Door het hele stuk heen heeft hij zichzelf een houding aangemeten van blijmoedigheid tegenover iedereen die hij tegenkomt. Hij is een goede acteur die tevens een rol speelt die hem ook nog eens extra goed lijkt te liggen.

Froukje Bouman, als de achttienjarige bediende van de keizerin en tevens beschermvrouwe gezonden door de goden, speelt haar rol met een frisse, kinderlijke naïviteit en haar verwarring als er allemaal mensen zo maar door het paleis lopen, wordt door haar heel treffend neergezet.

De keizerin wordt gespeeld door Esther Baalman en wat een keizerlijke waardigheid legt zij in haar rol, verbluffend.

Men mag hopen dat Jean Koning in het ware leven niet zo arrogant is als het personage dat hij vanavond speelt. Mooi gespeeld! Astrid de Jong speelt de journaliste Diana Martens. Als een echte journalist stelt ze lastige vragen, is ze vasthoudend en zelfverzekerd. 

Last but not least, Andrea de Leeuw, deze keer niet solozingend, zet als verzetsleider Emma een goede rol neer zoals we dat eigenlijk van haar gewend zijn.

Was er in de voorstelling De talentenjachtshow nauwelijks diepgang te bekennen, is dit nu wel het geval. Sebastiaan wordt namelijk door zijn eigen moeder doodgeschoten. Zij verliest hierdoor haar enige liefde en tevens de door haar zo gewenste heerschappij van Matsulega. Een dramatische wending, zoals we die nog niet veel zagen bij Los Zand, maar het smaakt naar meer!

Het is al duidelijk dat dit een bijzondere voorstelling is geweest maar ik moet nog even wat kwijt over de muziek. Niet alleen de soundtrack en de reprise hiervan, maar ook de muziekkeuze tijdens de dans van de keizerin (“Sheep  and Tides” van Michael Nyman) past perfect. De zangkwaliteiten van de eerder genoemde Aart van den Brink maken het af.

Deze productie van Los Zand is niet alleen de beste die ik tot nu toe heb mogen aanschouwen (nummer 6 in mijn telling) en, wat een mooi toeval, het is ook de best gedocumenteerde. Nog nooit eerder werden er zoveel foto's gemaakt. De avond waarbij ik aanwezig mocht zijn, werd op de gevoelige digitale plaat vastgelegd door Rien de Jager en Bas Linssen, beiden fervent hobbyfotografen. Voor de sites van beide heren, zie de links onder dit stuk. Uiteraard mogen ook de namen van de fotografen van de eerste voorstelling van Sebastiaan alsmede de mensen die tijdens de repetitie foto's hebben gemaakt, niet ontbreken.

De feestelijke avond werd besloten met het uitreiken van het erelidmaatschap aan Zouhair Mtazi voor bewezen diensten tijdens de productie van vorig jaar, Donker en duister. Van harte gefeliciteerd!

Livefoto's

Rien de Jager - www.rdjfoto.nl

Bas Linssen – www.btf-fotografie.nl

Raoul de Leeuw

Sam Trieu

Repetitiefoto's

Elza de Bruin

Harold Hulskers

Rien de Jager

Ariane James

Andrea de Leeuw

Raoul de Leeuw

Richard de Leeuw

© Bas Engels 2010